tag:blogger.com,1999:blog-45040402956142552962011-12-05T06:06:52.559+06:30ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.comBlogger911100tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-12395904128902180512011-06-12T22:36:00.012+06:302011-06-12T23:23:46.200+06:30

လမ္းကေလးတခု။ သစ္ပင္အုိ တစ္ပင္။ ေႏြေန႔လယ္တစ္ခုလုိ ပူျပင္းေသာ ေန႔တစ္ေန႔။ ျမင္ကြင္းဟာ ရုပ္ရွင္ပိတ္ကားေဟာင္း တစ္ခုလုိပါပဲ။ စာမ်က္ႏွာ ၁၅ သီခ်င္းထဲကလုိလုိ႔ ဆုိရမလား။ ျဖည္းျဖည္းေလွ်ာက္လာတဲ့ သူ႔ရဲ႕ပုံရိပ္ဟာ ကၽြန္မနဲ႔ နီးနီးလာေပမယ့္ ကၽြန္မရဲ႕ အျမင္ထဲမွာေတာ့ ေ၀းေ၀းသြားသလုိပဲ။ တကယ္ေတာ့ ကၽြန္မရပ္ေနတဲ့ ဖက္ကုိ ေလွ်ာက္လာတာ သူမွ မဟုတ္ဘဲေလ။ သူနဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးဆင္တဲ့ သူတစ္ေယာက္…။သူ႔လုိပဲ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ေျခလွမ္းက်ဲက

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-51729467767542742052011-03-18T09:29:00.003+06:302011-03-18T09:35:30.832+06:30

ခင္ေလးဘ၀မွာ အားမရတာေတြ အမ်ားႀကီးပဲဟု မၾကာခဏ ၿငီးျငဴလွ်င္ ေမာင္ကေတာ့ ေအးေဆးေပ့ါ ခင္ေလးရယ္ဟု အၿပဳံး တ၀က္၊ အရယ္တ၀က္ႏွင့္ ခင္ေလးကုိ ထုံးစံအတုိင္း ႏွစ္သိမ့္ေပလိမ့္မည္။ အေမကေတာ့ ခင္ေလး ေလာဘႀကီးလြန္းတယ္ဟု ဆုိသည္။ ေမာင့္ကုိေရာ အေမ့ကုိပါ ခင္ေလးခ်စ္ေပမယ့္ သူတို႔ ေျပာသည္ကုိေတာ့ ခင္ေလး လက္မခံႏိုင္။ ခင္ေလး ျဖစ္ခ်င္တာေတြ တ၀က္ေလာက္ေတာင္ ျဖစ္မလာတာဟာ ခင္ေလးရဲ႕ ကံတရားေပလား၊ ခင္ေလး ႀကဳိးစားမႈ မလုံေလာက္ေပလုိ႔ပဲလား။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-81889809518620618832011-02-11T10:24:00.003+06:302011-02-11T10:29:24.750+06:30

ပုံရိပ္၏ ဘေလာက္သည္လဲ ၀ဲစြဲခံရေၾကာင္းႏွင့္ လင့္ခ္မ်ားကုိ မျဖဳတ္ခ်င္ဘဲ ျဖဳတ္လုိက္ရေၾကာင္း၊ ယခုအခါ ၀ဲစြဲျခင္းကင္းရွင္းသြားပါေၾကာင္း....(စာျပန္ေရးဖုိ႔လဲ ႀကဳိးစားေနပါေၾကာင္း...မယုံလွ်င္ ပုံျပင္ဟုသာ မွတ္ပါေတာ့...)

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-23233456960113497962010-10-18T10:18:00.003+06:302010-10-18T10:31:55.785+06:30

တကယ္ေတာ့ သူတုိ႔ ေလးေယာက္ဆုံစရာ အေၾကာင္းမရွိ သေလာက္ပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေရစက္ဆုိတာကုိပဲ ယုိးမယ္ဖြဲ႔ရမလား။ သူတုိ႔ ဆုံခဲ့ၾကတယ္။ သူတုိ႔ ေနထုိင္ရာ အရပ္အသီးသီးကေနၿပီး ၿမဳိ႕တစ္ၿမဳိ႕မွာ အစည္းအေ၀းတစ္ခုကုိ တက္ဖုိ႔ ဖန္လာရတယ္။ပထမဆုံးေတာ့ လင္းအေၾကာင္းကုိ ေျပာရမွာပဲ။ သူက အဲဒီဆုံခဲ့ၾကတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေလးေယာက္ထဲမွာ အသက္အႀကီးဆုံး။ သူနဲ႔ ျမလုိ႔ေခၚတဲ့၊ သူ႔ထက္ အသက္သံုးႏွစ္ေလာက္ ငယ္တဲ့ မိန္းကေလးက တခန္းထဲမွာတည္းဖုိ႔ ျဖစ္လာပါ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-86258223424315678462010-09-14T00:52:00.005+06:302010-09-14T09:32:41.980+06:30

လည္ပတ္ေနေသာ ေလာကႀကီးကုိ ခဏရပ္ဖုိ႔ အတြက္ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကုိ မုိင္ကုန္ဖြင့္လိုက္သည္။ မဆန္းေသာ္လည္း အံ့ၾသဖြယ္ေကာင္းေသာ သံစဥ္ႏွင့္ေတးသြားက သူ႔စိတ္တုိ႔ကုိ ဆြဲေခၚသြားခဲ့သည္။ စိတ္သည္ ေျမႀကီးေပၚမွာ မရွိေတာ့။ သီခ်င္းသည္ သူ၏ စိတ္ပင္ ျဖစ္ေတာ့သည္။အခ်ိဳ႕ အလုပ္မ်ားသည္ အင္အားစိုက္ထုတ္ျခင္း မရွိေသာ္လည္း သူ႔ေရွ႕ေမွာက္သို႔ ၿပီးေျမာက္ျခင္း၊ ေအာင္ျမင္ျခင္းမ်ားကုိ အလြယ္တကူ သယ္ေဆာင္လာၾကသည္။ အခ်ဳိ႕ အလုပ္မ်ားသည္ မည္မွ်

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-82747283899104046752010-03-01T07:01:00.004+06:302010-03-01T07:10:09.366+06:30

ႏွင္းေတြ ဖုံးေနေသးတဲ့ သစ္ပင္ေတြမွာတိမ္ျဖဴျဖဴ တခ်ဳိ႕ ေပက်ံေနတဲ့ ေကာင္းကင္ျပာႀကီး ထဲမွာဆြတ္ဆြတ္ျဖဴေနတဲ့ အိမ္ေခါင္မုိးေတြ ေပၚမွာရုတ္တရက္ ထပ်ံသြားတဲ့ ငွက္နီနီေလးရဲ႕ ရင္အုပ္ထဲမွာသုိးေမႊးဦးထုပ္ ဆင္တူနဲ႔ လက္တြဲထားတဲ့ အမည္မသိ စုံတြဲရဲ႕ ရယ္သံေတြထဲမွာခပ္ေ၀းေ၀းက ကားဟြန္းသံ တုိးတုိးတိတ္တိတ္ထဲမွာမီးေရာင္နဲ႔ ေႏြးေထြးေနတဲ့ အိမ္နီးခ်င္းေတြရဲ႕ ထမင္းစား ၀ုိင္းထဲမွာေစ်းဆုိင္မွာ တြန္းလွည္းေလးနဲ႔ ျဖတ္သြားတဲ့ အေမနဲ႔

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-16786964662152490762010-02-15T10:01:00.002+06:302010-02-15T10:04:36.965+06:30

စိတ္ထဲမွာ ေကာ္ျပန္႔ေၾကာ္သုတ္ကုိ စားခ်င္ေနတာ ၾကာပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ သြား၀ယ္ဖုိ႔ အေရး အခ်ိန္မရွိေသးတာက တေၾကာင္း၊ ပ်င္းတာက တေၾကာင္းနဲ႔ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ မ၀ယ္ျဖစ္ပါ။ ဒီပိတ္ရက္မွာေတာ့ ေကာ္ျပန္႔လိပ္ကုိ ၀ယ္ျဖစ္ေအာင္ ၀ယ္ခဲ့ပါတယ္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေၾကာ္ၿပီးေတာ့ စားလုိက္မယ္ေပါ့။ ၾကက္သြန္နီေလး မ်ားမ်ား၊ ဆလတ္ရြက္ေလး ပါးပါးလွီးၿပီး အခ်ဥ္ရည္ ဆမ္းစားလုိက္မယ္လုိ႔ ေတးထားလုိက္ပါတယ္။ ခ်ဥ္ငန္စပ္ ျဖစ္ေအာင္ ငံျ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-84325536310857572922009-12-07T09:32:00.002+06:302009-12-07T09:35:31.500+06:30

၁၉၉၈ဘ၀ဆိုတာ မေမွ်ာ္လင့္တာေတြ ျဖစ္တတ္သည္ဟု ခုိင္ တခါမွ နက္နက္နဲနဲ မေတြးမိေသာ္လည္း အခုေတာ့ မၾကာခဏ ေတြးျဖစ္ခဲ့သည္။ ဘယ္လုိမွ ထင္မထားခဲ့ေသာ္လည္း အခုအခ်ိန္မွာ ခုိင္သည္ အျခားႏုိင္ငံ တစ္ခုကုိ ေရာက္ေနခဲ့သည္။ မ်က္လုံးျပာျပာ၊ အရပ္ျမင့္ျမင့္တုိ႔ၾကားထဲမွာ၊ မရင္းႏွီးေသာ ဘာသာစကားတို႔ အလယ္မွာ၊ ေအးခဲ ေနေသာ ေလထုထဲမွာ ခုိင္တေယာက္ ေျပးလႊားကာ ေနသားက်ဖုိ႔ ႀကဳိးစားေနခဲ့သည္။ မၿပီးေသးေသာ ပညာေရးကုိ ဆက္ႏုိင္ဖုိ႔၊ အသက္ေမြး

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-49928057349926482462009-11-09T11:28:00.002+06:302009-11-09T11:30:41.311+06:30

၁၉၉၆လူအုပ္ႀကီးရဲ႕ အလယ္မွာ ခုိင္ေသးငယ္သလို ခံစားရသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႀကီးက က်ယ္ေျပာလွသည္။ ရန္ကုန္ၿမဳိ႕ႀကီးႏွင့္ စာေတာ့ ခုိင္က မေျပာပေလာက္သည့္ လူတစ္ေယာက္။ ေဆး(၂)မွာ တက္ဖုိ႔ ခုိင္ ရန္ကုန္ ေရာက္ခဲ့ရၿပီ။ ၿမဳိ႕ေလးမွ ခုိင္သည္ မရွိေတာ့။ ရန္ကုန္ေရာက္ ခုိင္သည္ အရဲစြန္႔ကာ ေတာင္ႀကီးသူ၊ ေမာ္လၿမဳိင္သူေလးမ်ားႏွင့္ မိတ္ဖဲြ႔သည္။ အထပ္ထပ္မ်ား ပါေသာ အက်ၤီကုိ မ၀တ္ျဖစ္ေသာ္လည္း အေရာင္လြင္လြင္ႏွင့္ အေပၚေအာက္ ဆင္တူေလးမ်ား

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-84490778227891733802009-10-25T23:09:00.003+06:302009-10-25T23:14:23.184+06:30

“ခုိင္က သီခ်င္းေတြ သိသားပဲေနာ္။ တခ်ိန္လုံးစာခ်ည္းက်က္ေနတယ္လုိ႔ ထင္ရတာ။”သီခ်င္းကုိ စိတ္ပါလက္ပါ ၿငီးေနရာမွ ေနာက္က ရုတ္တရက္ေရာက္လာေသာ ကုိေအာင့္ အသံေၾကာင့္ ခုိင္ လန္႔သြားသည္။“ခုိင္က သီခ်င္းလည္း ၀ါသနာပါပါတယ္။”“မသိဘူးေလ။ ခုိင့္ကုိ ေတြ႔လုိက္ရင္ စာအုပ္နဲ႔ခ်ည္း ဆုိေတာ့ သီခ်င္းနားေထာင္တာတုိ႔၊ ၀တၳဳ ဖတ္တာတုိ႔၊ ရုပ္ရွင္ၾကည့္တာတုိ႔ မလုပ္ဘူး မွတ္လုိ႔။”ကုိေအာင္ကလည္း ခုိင့္ကုိ စာဂ်ပုိး တစ္ေယာက္ထက္ ပုိမျမင္ဘူး

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-37512292231498799322009-10-12T08:27:00.007+06:302009-10-12T09:16:04.598+06:30

၁၉၉၀“ႏွင္းဆီနဲ႔ စံပယ္။”“ႏွင္းဆီ”“ဟာ…ဒါျဖင့္ရင္ သက္သက္က ငါတုိ႔အသင္းမွာ ပါမွာေပါ့။ ေဟးးးးး”သက္သက္၏ မ်က္ႏွာေလးမွာ ေခၽြးစက္ေတြႏွင့္။ သက္သက္ကုိ ၾကည့္လုိက္လွ်င္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမာဘဲ အၿမဲတက္ၾကြေနသည္။ ခုိင္ လက္ထဲမွစာအုပ္ကုိ ခ်၍ သူတုိ႔ကုိ မသိမသာ ခုိးၾကည့္မိသည္။ သက္သက္ကုိ ခုိင္ခုိး၍ အားက်ေနမိတာေတာ့ အမွန္ပင္။ သက္သက္က သြက္လက္၍ အၿမဲ ဦးေဆာင္တတ္သူ။ ခုိင္တုိ႔ အတန္းထဲမွာလည္း အတန္းေခါင္းေဆာင္။ လူခ်စ္လူခင္မ်ားသည္။ ေျ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-32229570611415261422009-09-27T20:50:00.005+06:302009-09-27T21:00:53.585+06:30

<!--[if gte mso 9]> Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4 <![endif]--><!--[if gte mso 9]> <![endif]--> <!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Zawgyi-One; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4; mso-font-charset:0; mso-generic-font-family:swiss; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:1627421319 -2147483648 8 0

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-15037145061286009132009-08-21T09:16:00.002+06:302009-08-21T09:22:57.218+06:30

မတန္ခူးေရ ေနာက္က်သြားျပန္ၿပီ။ေတြးေနမိတာက…ေဒါသေတြကုိ ေလွ်ာ့ရမယ္။ စိတ္ကုိ ရွင္းရဦးမယ္။ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျပန္ဆင္ျခင္မိတာက…ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဓာတ္ ညံ့ဖ်င္းေသးတာပဲက်န္းမာေရး...ဒီလုိပါပဲဖတ္ျဖစ္တဲ့ စာအုပ္ေတြက…Bottom Billionsေရာက္ျဖစ္ေနတာက…အလုပ္နဲ႔အိမ္ အိမ္နဲ႔ အလုပ္ေရးျဖစ္ေနတာက…စိတ္ထဲမွာ….ခ်ေတာ့ ေရးဦးမယ္…နားေထာင္ျဖစ္ေနတာက…အမ်ားႀကီးပဲ….ရြတ္ေနမိတဲ့ ကဗ်ာက…မရြတ္ျဖစ္ပါဘူး…ျဖစ္ခ်င္ေနတာက…အသုံး၀င္တဲ့သူ…စားျဖစ္ေနတတ္တာက…

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-78399601064671587172009-07-22T09:54:00.000+06:302009-07-22T09:57:51.782+06:30

ဇာတ္လမ္းကေတာ့ ငွက္ကေလး တစ္ေကာင္နဲ႔ စတာပါပဲ။မနက္ေစာေစာ သူအိမ္က ထြက္ခဲ့ေတာ့ ေျခာက္နာရီခြဲေလာက္ပဲ ရွိဦးမယ္ ထင္ရဲ႕။ ေနေတာ့ထြက္ေနၿပီေပါ့။ အိမ္ကေန ျဖည္းျဖည္း လမ္းေလွ်ာက္လာခဲ့တယ္။ ေႏြဆုိေပမယ့္ မနက္ေစာေစာ ေနမျပင္းလွေသးတာမုိ႔ ရာသီဥတုကလည္း ေအးေအးခ်မ္းခ်မး္ပဲ။ လမ္းသြားလမ္းလာေတြလည္း သိပ္မရွိေသးဘူး။ က်န္းမာေရး အတြက္ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္တဲ့သူ တစ္ေယာက္စ၊ ႏွစ္ေယာက္စေလာက္က လြဲလုိ႔ေပါ့။ မနက္ခင္းက တိတ္ဆိတ္ေအးခ်မ္းလို႔၊

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-68181886588405370602009-06-26T09:51:00.008+06:302009-06-26T10:15:54.355+06:30

ပန္းကေလးေတြကုိ စိမ္း ခ်စ္သည္။ ျခံထဲကုိဆင္းရတာကုိပဲ ေပ်ာ္ေနမိသည္။ ေက်ာင္းတက္ရတာ ပ်င္းလွၿပီ။ ဒီေန႔လုိ ေႏြေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြကုိ ေမွ်ာ္မိတာ မဆန္းပါ။ ဒီေန႔ေတာ့ ျခံထဲကုိ ဆင္းလုိက္ဦးမည္။ စာက်က္ဖုိ႔ သတိေပးေသာ ေမေမ့ေအာ္သံကုိလည္း ၾကားရမည္ မဟုတ္။ မေန႔ကစလုိ႔ ေက်ာင္းေတြ ပိတ္ၿပီမုိ႔ ေမေမက လြတ္လပ္ေရး ေပးထားလုိက္သည္။ ထြက္ကာစ ေနေရာင္က မျပင္းလွေသး။ ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့သာ သစ္ပင္တုိ႔ၾကားမွာ ေ၀့၀ဲေနသည္။ဂါ၀န္အနားေလးေတြ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-10544986582033112992009-05-11T11:10:00.005+06:302009-05-11T11:18:52.149+06:30

“ေဟ့လူ… က်ဳပ္ကားက ခင္ဗ်ားကားလုိ ႏွစ္ပဲေျခာက္ျပားတန္ မဟုတ္ဘူးဗ်။ သိန္းရာခ်ီတန္တဲ့ မာစီးဒီးစ္။ အခု ခင္ဗ်ားကားျခစ္သြားတာ ဒီမွာ အစင္းရာႀကီး က်န္ခဲ့ၿပီ။ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ။ ခင္ဗ်ား ေလ်ာ္ေကာ ေလ်ာ္ႏုိင္လုိ႔လား.. ဟင္။”“ဒီမွာ ခင္ဗ်ားကားက လမ္းလယ္ေခါင္မွာ ပိတ္ရပ္ထားတာကုိး။ ခင္ဗ်ားဟာ ခင္ဗ်ား မာစီးဒီးစ္ မကလုိ႔ ဘာဒီးပဲ ျဖစ္ျဖစ္။ ဒါခင္ဗ်ားပုိင္တဲ့ လမ္းမ မဟုတ္ဘူး။ ဒီေလာက္ ကားေတြ ရႈပ္ေနတဲ့ လမ္းမေပၚ ဒီလုိ ပိတ္ရက္ထားရင္

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-12123312663849101362009-04-21T11:14:00.005+06:302009-04-21T11:25:52.259+06:30

ပုံရိပ္ေရးထားတဲ့ ၀တၳဳတိုတစ္ပုဒ္ သံလြင္အတြဲ(၃)၊ အမွတ္(၂) မွာပါလာပါတယ္။ ဖတ္ၾကည့္ၾကပါဦး။ဒါကေတာ့ အျမည္းေပါ့။xxxကၽြန္မ သူ႕ကုိစေတြ႕စဥ္ တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္သည္။ မုိးအုံ႕ေနေသာ ေန႕တစ္ေန႕ဟု ကၽြန္မမွတ္မိ ေနပါသည္။ ႐ုံးဆင္းခ်ိန္မုိ႕ ကားမွတ္တုိင္မွာ လူေတြမ်ား ေနေပမယ့္ ကၽြန္မသူ႕ကုိ ခ်က္ခ်င္းသတိထား မိသြား၏။ သူ၀တ္ထားေသာ အဆင္ဆန္းဆန္းနဲ႕ အကႌ်ကိုယ္က်ပ္ေၾကာင့္ မ်ားလား။ သူ႕ရဲ႕အသုံးအေဆာင္ ပစၥည္းမ်ားက သစ္လြင္ေနလုိ႕လား။ ကၽ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-75219678959525748812009-04-10T10:10:00.002+06:302009-04-10T10:26:52.642+06:30

ခုတေလာ အားလုံးကေႏြအေၾကာင္း ေရးေနၾကေတာ့ လြမ္းလာၿပီး ကိုယ္တုိင္လည္း ေရးၾကည့္လုိက္ပါတယ္။ ပန္းခ်ီလည္း ႀကဳိးစားၿပီး ဆြဲၾကည့္လိုက္တယ္။ သူကေတာ့ ပုိးေကာင္တြယ္တက္ေနတဲ့ သစ္ကုိင္းေျခာက္ၾကီးလားတဲ့။ (ခံစားတတ္တာေလ။) ပန္းပုံလုိ႔ ႀကဳိၿပီး ေျပာထားခ်င္ပါတယ္။xxxသူေနာက္ဆုံး အပုဒ္ကုိ ေျဖရန္ေရာက္ေတာ့ စဥ္းစားေနစရာ မလုိဘဲ ေႏြဦးကာလ ဟူေသာ စာစီစာကုံးကုိ ေရြးေျဖလုိက္သည္။ စိတ္ထဲမွာေရာ စာရြက္ေပၚမွာပါ ရြက္၀ါေလးမ်ား လႊင့္ပ်ံလာ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-39964683994851570682009-03-29T03:40:00.002+06:302009-03-29T03:44:54.905+06:30

တေန႔က ကုိနတ္ဆုိးရဲ႕ ဘေလာက္မွာ ဘေလာက္ေရးျခင္း အေၾကာင္းေလးနဲ႔ ဆက္စပ္ၿပီး ေျပာခ်င္တာေလးပါ။ မွတ္ခ်က္ရွည္ႀကီး ဆုိပါေတာ့။ သူ႔ပုိ႔စ္မွာ အရွည္ႀကီး မေရးခ်င္တာေရာ၊ ဆားခ်က္ခ်င္တာေရာေၾကာင့္ ပုိ႔စ္အေနနဲ႔ တင္လုိက္တယ္။ ကၽြန္မေျပာခ်င္တာေလးေတြပါပဲ။ ထူးထူးေထြေထြေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ဘေလာက္စေရးျဖစ္တာ လြန္ခဲ့တဲ့ တစ္ႏွစ္ေလာက္ကပါ။ သူမ်ားေရးတဲ့ စာေတြ ဖတ္ရင္း၊ ျမန္မာစာကုိ လြမ္းရင္း၊ စာေရးတာကုိ ၀ါသနာ ပါရင္းကေန ဘေလာက္ေရးဖုိ႔ ျ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-54248269165789498022009-03-18T07:30:00.003+06:302009-03-18T07:37:25.296+06:30

အစ္မတန္ခူးက tag ထားတာ ၾကာပါၿပီ။ ဆင္ေျခေတြေပးေတာ့ ပါဘူး။ မတန္ခူးေရ ေရးလုိက္ၿပီ။ ၾကာသြားတာ ခြင့္လႊတ္ပါ။ ၀တၳဳတုိေလး တစ္ပုဒ္အေနနဲ႔ ေရးထားပါတယ္။xxxျမ…ျမ…ဟု သူအႀကိမ္ႀကိမ္ ေရရြတ္ေနမိသည္။ ေမာ္ ထုိင္ေနရာမွ ထသည္။ ေရးလက္စ စာကုိ ငုံ႔ၾကည့္ရင္း လက္ထဲမွ ေဘာပင္ကုိ ခ်သည္။ သူဒီ၀တၳဳကုိ ေရးမည္ ႀကံေတာ့ ဇာတ္ေကာင္မိန္းကေလးႏွင့္ လုိက္ဖက္မည့္ နာမည္ကုိ ေပးရမည္ဟု ေသခ်ာေတြးသည္။ မိန္းကေလးသည္ သိမ္ေမြ႔သည္။ ႏူးညံ့သည္။ သုိ႔

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-45230609224975009032009-03-02T07:30:00.008+06:302009-03-02T08:17:05.819+06:30

ဒီလမ္းကုိ ေလွ်ာက္ခဲ့သည္မွာ အခါခါ ရွိေပျပီ။ ေလွ်ာက္သည့္ အခါတုိင္းမွာလည္း ေမာဟုိက္၍ ေနသည္။ ေနက်ေနျပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း အပူ႐ွိန္က မေသေသး။ အလုပ္၌လည္း တေနကုန္ မထုိင္ခဲ့ရသည္မုိ႕ ေျခလက္ပင္ မသယ္ခ်င္ေတာ့။ ပူျပင္းေသာေနရွိန္ကုိ ၾကံ႕ၾကံ႕ခံရင္းႏွင့္ပင္ ထုိလမ္းကုိ အၾကိမ္ၾကိမ္ ေလွ်ာက္ခဲ့သည္။ ဒီေန႕ေတာ့ ပုိ၍ ေမာသလုိ ခံစားရသည္။ ဒီလအဖို႕ လက္ထဲတြင္ ပုိက္ဆံက သိပ္မက်န္ခ်င္ေတာ့။ လကလည္း မကုန္ႏုိင္ေသး။ ေပးစရာရွိသည့္ အေၾကြ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-31457034944393759092009-02-20T12:06:00.005+06:302009-02-20T18:50:35.343+06:30

ဘယ္လုိေတြ ျဖစ္ကုန္ပါလိမ့္ဟု ေတြးေနရင္း ပုံရိပ္ ဆက္ေလွ်ာက္လာေတာ့ ေစ်းသည္ တစ္ဦး၏ ထူးထူးဆန္းဆန္း ေအာ္သံကုိ ၾကားရ၍ ရပ္ၿပီး နားေထာင္ေနလုိက္သည္။ တျဖည္းျဖည္း အနားကပ္လာေတာ့ ပီပီျပင္ျပင္ ၾကားရၿပီ။ ဘ၀အေဟာင္းေတြ ၀ယ္တယ္၊ ပဲႀကီးေလွာ္နဲ႔ လဲတယ္တဲ့။ ေစ်းသည္ႀကီးက အနားကပ္လာေတာ့ ပုံရိပ္ လွမ္းေခၚလုိက္သည္။“ဗ်ဳိး ေစ်းသည္ႀကီး။ လာပါဦး။”“ဟား အမားေလး။ ဘ၀ါးအေဟာင္း ေရာင္းမလုိ႔လား။”“မဟုတ္ပါဘူး။ ေမးစရာေလး ရွိလုိ႔ပါ။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-49073239648394439792009-02-20T11:21:00.004+06:302009-02-20T19:19:23.080+06:30

၇၃၇၂… ၇၃၇၂… ၇၃၇၂… ၇၃၇၂… ၇၃၇၂အိမ္ေရွ႕မွာ ဘာေတြ လာေအာ္ေနပါလိမ့္ဟူေသာ အေတြးျဖင့္ ပုံရိပ္ အိပ္ယာမွ အိပ္ခ်င္မူးတူး ထခဲ့သည္။ ျပတင္းေပါက္မွ လွမ္းၾကည့္ေတာ့… ေအာင္မေလး… ဘေလာက္ငရဲမင္း။ ခုတေလာလည္း ပုိ႔စ္ေတြ မွန္မွန္တင္ေနတာပဲ။ အခန္းဆက္ ၀တၳဳေတြဘာေတြေတာင္ ေရးေနတာ။ သူမ်ား ဘေလာက္ေတြကုိလည္း မွန္မွန္သြားလည္တယ္။ မွတ္ခ်က္ေတြလည္း ေရးလုိ႔။ အင္း ငရဲမင္း ဘေလာက္မွန္မွန္ မဖတ္လုိ႔ ျဖစ္ရမယ္ဟု မေက်မနပ္ေတြးရင္း တံခါးကုိ ဆြဲဖြ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-73073739337500024482009-02-19T09:45:00.004+06:302009-02-19T09:56:10.064+06:30

(ဒီ၀တၳဳဇာတ္သိမ္းပုိင္းကုိ မေရးျဖစ္ဘဲ ဆြဲထားသလုိ ျဖစ္မိတာ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ေစာင့္ဖတ္သူေတြ အားလုံး ေက်းဇူး။ အေနာက္တုိင္း ၀တၳဳတစ္ပုဒ္ပုဒ္ရဲ႕ လႊမ္းမုိးမႈ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။)ထုိေန႔က အရာရာသည္ အခါတုိင္းလုိပဲ ေနသားတက် ရွိလ်က္။ ပိတ္ေနက် မဟုတ္ေသာ ရုံးပိတ္ရက္ တစ္ရက္မုိ႔ သူသမားရုိးက် မဟုတ္ဘဲ အိမ္မွ ထြက္ခဲ့သည္။ ဘယ္သုိ႔ ဦးတည္ရမည္ မသိဘဲ ေရာက္တတ္ရာရာဟုသာ သေဘာထားကာ တုိက္ေအာက္သို႔ ေရာက္လာခဲ့သည္။ ေက်ာင္းလည္း

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-57810448500714031532009-02-15T03:37:00.013+06:302009-02-15T04:13:55.791+06:30

အမ်ားသူငါ ဗာလင္တုိင္းၾကတဲ့ ေန႔မွာ ပုံရိပ္လည္း အားက်မခံ လက္ေဆာင္ ေတာင္းပါတယ္။ ပုံရိပ္ေတာင္းတာ ကဗ်ာလက္ေဆာင္ပါ။ အစကေတာ့ စပ္လုိ႔ မရဘူးတဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ဆက္ရစ္ေတာ့ ေနာက္ဆုံး ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ရလာပါတယ္။ (ငွဲငွဲ) ကဗ်ာနာမည္ကုိေတာ့ ပုံရိပ္ပဲ ေရြးေပးလုိက္ပါတယ္။ ကဗ်ာကေတာ့ သူ႔ကဗ်ာပါ။ ခံစားၾကည့္ၾကပါဦး။ပုံေရ …ဗယ္လင္တိုင္းေဒးတဲ့၊အမ်ားသူငါ ဟိုဟာ ဒီဟာေရးၾကေတာ့အေတြးေတြ လမ္းထြက္ေလွ်ာက္ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေကာက္ေရးလိုက္တယ္။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-32094671645196059742009-02-13T08:37:00.002+06:302009-02-13T08:40:15.511+06:30

ေဖေဖာ္၀ါရီလ ေရာက္ခဲ့ျပန္ၿပီဗုိလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ ေမြးေန႔ေပါ့ဘာရယ္ မဟုတ္စိတ္ထဲမွာေတာ့ သတိရေနပါတယ္။ေနာင္မ်ဳိးဆက္သစ္ေတြ သတိရၾကပါဦးမလားလုိ႔ ေတြးပူမိတယ္။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-78536550700575305542009-02-11T10:01:00.004+06:302009-02-11T10:08:53.844+06:30

ေနာက္တစ္ေန႔ ရုံးအျပန္မွာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ အခန္းအေၾကာင္း ေမ့သေလာက္ ရွိခဲ့ၿပီ။ လက္ဖက္ရည္ တစ္ခြက္ႏွင့္ ပဲပလာတာ တစ္ခ်ပ္ႏွင့္ ညေနစာကုိ ေျဖရွင္းၿပီး ခ်ိန္မွာ ျပတင္းေပါက္ဆီမွ ျမင္ေနက် မဟုတ္ေသာ ျမင္ကြင္းကုိ ေတြ႔လုိက္ရသည္။မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ အခန္း၏ ရွည္ေမ်ာေမ်ာ ျပတင္းေပါက္တြင္ မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ရပ္ေန၏။ လမး္က်ယ္တစ္လမး္ျခားသည္မုိ႔ မိန္းကေလး၏ မ်က္ႏွာကုိ သဲသဲကြဲကြဲ မျမင္ရပါ။ သူ႔ထက္ ငယ္ပုံရသည္။ ကုိယ္ေနဟန္ထား သြ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-49351444671017597842009-02-08T12:00:00.004+06:302009-02-08T12:14:22.405+06:30

မနက္ျဖန္မွာ သူရွိမေနလည္း ဘာမွ ထူးျခားမည္ မဟုတ္ဟူေသာ အေတြးသည္ ေတာ္ေတာ့္ကုိ ၀မ္းနည္းစဖြယ္ ေကာင္းေသာ္လည္း မွန္ကန္ေၾကာင္းေတာ့ သူ၀န္ခံရေပမည္။သူ၏ အိမ္ေဂဟာမွာ က်ဥ္းေျမာင္းၿပီး ေစ်းသက္သာေသာ အခန္းက်ဥ္းေလး တစ္ခု ျဖစ္သည္။ ထုိအိမ္၏ ေအာက္ထပ္ကုိ ငုံ႔ၾကည့္လုိက္လွ်င္ေတာ့ ဥဒဟုိ သြားလာေနေသာ လူအမ်ားကုိ ေတြ႔ရမည္။ ထိုအခန္းက်ဥ္းေလး ထဲမွ သူသည္ ရုံးတစ္ရုံး၌ မထင္မရွား အလုပ္ကုိ လုပ္ေသာ မထင္မရွား စာေရးေလး တစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-75846444594565544182009-02-05T09:29:00.002+06:302009-02-05T09:46:27.359+06:30

(အသစ္ေရးေနတဲ့ ၀တၳဳကုိ စိတ္တုိင္းက် မဆက္ႏုိင္ေသးေတာ့ စာတုိေလးနဲ႔ ဆားခ်က္ပါတယ္။)ဒီေန႔ေတာ့ ႏႈိးစက္ မျမည္ခင္ ေစာစီးစြာႏုိးေနသည္။ ႏႈိးစက္ကုိ ပိတ္ၿပီး ျပန္လွဲ ေနလုိက္ေသာ္လည္း အိပ္မေပ်ာ္ေတာ့။ ေစာင္ျခဳံထဲက ထြက္ရမွာလည္း သိပ္၀င္မေလးမိ။ ထုံးစံ အတုိင္း ရာသီဥတုကေတာ့ ေအးသည္။ ကုိယ့္ကုိယ္ကို ဒရြတ္တုိက္ မဆြဲရေသာ ရွားပါးသည့္ မနက္ခင္းတစ္ခု။အလုပ္ေရာက္ေတာ့ ေစာေနေသးသည္။ ရာသီဥတုက ေအးလွသည္မုိ႔ ေကာ္ဖီပူပူေလး တစ္ခြက္

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-13692139365102952302009-01-26T02:14:00.011+06:302009-01-26T06:09:02.855+06:30

ဒီလုိႏွင့္ အႏွစ္သုံးဆယ္ ၾကာခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕ေလးက ေက်ာင္းမွာ ထုိႏွစ္က မွတ္မွတ္ရရ ဆရာကန္ေတာ့ပြဲ လုပ္ျဖစ္ၾကသည္။ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက ၿမိဳ႕ကေလးကုိ စြန္႔ခြာခဲ့ၿပီမုိ႔ အားလုံး ျပန္ဆုံခဲလွသည္။ ျပန္ဆုံရန္လည္း စိတ္အားထက္သန္ ေနၾကသည္။ ထိုပြဲသုိ႔ ဦးထြန္းဦးလည္း အေရာက္လာခဲ့သည္။ ၿမဳိ႕ေလးမွ ထြက္သြားသည္မွာ ႏွစ္ေတြ ၾကာခဲ့ၿပီ ျဖစ္ေသာ္လည္း သူက်င္လည္ခဲ့ေသာ ေနရာမ်ားကုိ မွတ္မိေနသည္။ က်န္ခဲ့ေသာ သူငယ္ခ်

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-58206807816504936582009-01-23T09:55:00.002+06:302009-01-23T10:01:07.578+06:30

ၿမဳိ႕ေလး တစ္ၿမိဳ႕မွာ ၿငိမ္းေအာင္ႏွင့္ ထြန္းဦးဟူေသာ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ ႐ွိၾကသည္။ သူတို႕ႏွစ္ဦးလုံးမွာ ၿမိဳ႕ကေလးက အထက္တန္းေက်ာင္းေလးတြင္ ေက်ာ္ၾကားသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ၿငိမ္းေအာင္ကို နံရံကပ္ စာေစာင္ႏွင့္ စာစီစာကုံးၿပိဳင္ပြဲမ်ားႏွင့္ တြဲျမင္ေလ့ ရွိၾကၿပီး ထြန္းဦးကေတာ့ အတန္းထဲမွာ အၿမဲပင္ ပထမစြဲသူ အျဖစ္ ဆရာဆရာမမ်ားက ခ်ီးက်ဴးၾကသည္။ ဒီအထဲမွာ ျမန္မာစာဆရာႏွင့္ သမုိင္းဆရာႀကီးတုိ႕ ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ၿ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-32105800676029707852009-01-18T08:43:00.004+06:302009-01-19T00:40:50.261+06:30

ရထားတစ္စင္းေပၚမွာ သူဒီအေၾကာင္းကုိ ေဆြးေႏြးရလိမ့္မယ္ရယ္လုိ႔ မေတြးခဲ့ဖူးပါ။ ခုေတာ့ သူခုမွ ေတြ႕ဖူးေသာ သူစိမ္းတစ္ေယာက္ႏွင့္ သူ႕စိတ္ထဲမွာ အေရးတႀကီး ေတြးမိေသာ ကိစၥကုိ ေျပာမိလ်က္သား ျဖစ္လုိ႔ေနသည္။ ရထားက တညလုံး ဆက္၍ သြားဦးမည္။ လုိဏ္ေခါင္းေတြကုိ ျဖတ္ေနေသာ္လည္း သူတုိ႔အတြက္ေတာ့ အားလုံးဟာ အၿမဲ ေမွာင္မိုက္ေနတာပါပဲေလ။“ကဲ ဆက္ပါဦးေလ။ မင္းက ဘယ္လုိ ထင္တာတုန္း။”အေမွာင္ထဲမွပင္ ထြက္ေပၚလာေနေသာ မ်က္ႏွာခ်င္းဆုိင္ ခုံမ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-33924563753850796182008-12-29T08:37:00.001+06:302008-12-29T08:39:11.278+06:30

တေန႔သ၌ အကၽြႏု္ပ္ ပုံရိပ္သည္ ကြန္ပ်ဴတာေ႐ွ႕၌ တကုပ္ကုပ္ လုပ္ေနေလ၏။ ထိုေန႔က ေနသာ၍ ရာသီဥတုကလည္း ၾကည္လင္ ေနေသာေၾကာင့္ ပုံရိပ္သည္လည္း စိတ္လက္ ၾကည္သာလ်က္ ႐ွိ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ မုန္႔တီ လုပ္စား လတၱံ႔ဟူေသာ အၾကံဉာဏ္ ျဖစ္ျပီး သကာလ ေရေႏြးအုိးတစ္အုိး မီးဖုိေပၚ ေကာက္တည္လ်က္ မုန္႔ဖတ္ေျခာက္မ်ားကုိ ထည့္ထား လုိက္ေလသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ဗုိက္မဆာေသးပါဘူး ဟူေသာ အေၾကာင္းျပခ်က္ျဖင့္ မုန္႔ဖတ္မ်ားကုိ ျပဳတ္ထားဆဲ ကာလ၀ယ္ ကြန္ပ်ဴတာ ေ႐

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-18807960347669939092008-12-28T01:46:00.000+06:302008-12-28T01:47:51.754+06:30

ေလယာဥ္ကြင္း…။ လူေတြ ပ်ားပန္းခတ္မွ် မ်ားျပားေနသည္။ ပိတ္ရက္မုိ႕ မိသားစုဆီ ျပန္လာၾကသူမ်ား၊ မိသားစုဆီ ျပန္သြားမည့္သူမ်ား။ အိတ္ၾကီးအိတ္ငယ္ႏွင့္ ခပ္သုတ္သုတ္ ေလွ်ာက္သြားၾကသူမ်ား။ ကေလးေတြ ျမဳိင္ျမိဳင္ဆုိင္ဆုိင္ႏွင့္၊ အိတ္ေတြ မႏုိင္မနင္းႏွင့္ စုံတြဲေတြ။ ထုိင္ေနရာမွ သူ လူေတြကုိ လုိက္ၾကည့္ေနျဖစ္သည္။ ခ်စ္ေသာသူ၏ ေလယာဥ္က ဆုိက္မလာေသး။ ေလယာဥ္ဆုိက္ရာ လုိဏ္ေခါင္းမ်ားမွ လူအေတာ္မ်ားမ်ား ေလွ်ာက္လာေနၾကသည္။ ေအးေသာ ေဒသမ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-48764411581518543962008-12-15T11:49:00.006+06:302008-12-15T11:54:54.859+06:30

ေရးဖုိ႕ အေၾကာင္းအရာ ေခါင္းထဲမွာ မယ္မယ္ရရ စဥ္းစားလုိ႕ မရျဖစ္ေနတယ္။ ဘာမွ မတင္ျဖစ္တာ ၾကာေတာ့ မ်က္ႏွာပူ လာတယ္။ (ဘေလာက္ ငရဲမင္းနဲ႕လဲ ထပ္မေတြ႕ခ်င္ပါ။) ဒါနဲ႕ပဲ ကဗ်ာေလး တစ္ပုဒ္လုိပဲ အလြယ္တကူ ခ်ေရးလုိက္ပါတယ္။ ကဗ်ာလုိ႕ပဲ သည္းခံျပီး ဖတ္ပါေနာ္။xxxအရိပ္ကုိယ့္ေနာက္က ကပ္ပါလာျမဲအရိပ္ကမာၻတျခမ္းေ၀းေတာင္ ထြက္မေျပးႏုိင္ခဲ့အရိပ္နာမည္ေတြ အလီလီေျပာင္းခဲ့လဲအရိပ္မ်က္ႏွာဖုံးမ်ားစြာ တပ္ဖူးခဲ့ပါတယ္အရိပ္ဘယ္ေလာက္ပင္ ဖုံးကြ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-51309816847457863652008-12-03T08:58:00.002+06:302008-12-03T09:00:43.760+06:30

အား… အခုမွပဲ ေႏြးသြားေတာ့သည္။ ေဖ်ာ္ထားေသာ လက္ဖက္ရည္ တစ္ငုံပါးစပ္ထဲ ေရာက္မွပဲ ခ်မ္းေနတာ ေျပသြားေတာ့သည္။ ခုတေလာ ရာသီဥတုက ေအးလာျပီ။ အေႏြးစက္ကုိ ဖြင့္ေသာ္လည္း အျမဲတမ္းသာ ဖြင့္ေနရလွ်င္ မလြယ္ပါ။ လကုန္တြင္ လာမည့္ အေႏြးေပးခကုိ သူေၾကာက္မိ၏။ အင္း ေခၽြတာမွ။ေရခဲေသတၱာ ဖြင့္ၾကည့္ေတာ့ စားစရာေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီးပင္။ ဒါေပမယ့္ တခုမွ မစားခ်င္တာ ခက္သား။ ခုအခ်ိန္တြင္ စားခ်င္သည့္ အစာက အိမ္မွာ မရွိ။ ဒီလုိနဲ႕ ၀ယ္ျပီး မစား

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-47199350127346758522008-11-26T11:43:00.006+06:302008-11-26T12:02:13.952+06:30

အိပ္မေပ်ာ္ေတာ့ သီခ်င္းနားေထာင္ရင္း စိတ္ကူးေပါက္ရာ ေလွ်ာက္ေရးပါသည္။xxxမီးခလုတ္ကုိ ပိတ္လုိက္မိျပီ ျဖစ္ေပမယ့္ မအိပ္ခ်င္ေသး။ တေယာသံ ခပ္ႏြဲ႕ႏြဲ႕ပါေသာ သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကုိ ဖြင့္လုိက္မိသည္။ ခပ္တုိးတုိးေပမယ့္ သူလုိက္ညည္းေနမိသည္။ အိပ္ယာနံေဘးက ႏုိးစက္နာရီကုိ ေတြ႕ေတာ့ ၾကည္ႏူးေနေသာ စိတ္ကေလး ေပ်ာက္သြားရသည္။ မနက္ျဖန္ အလုပ္သြားရဦးမည္။ ႏိုးစက္ေပး ထားမွ။ ဒါေပမယ့္ သူမအိပ္ခ်င္ေသးပါ။စိတ္ရႈပ္ရႈပ္ႏွင့္ ေစာင္ကုိ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-6348403982725093862008-11-16T00:09:00.001+06:302008-11-16T00:13:14.210+06:30

“ေဟ့ ပုံရိပ္ ဆုိတာ ရွိလား။”ေၾကာက္ေၾကာက္နဲ႕ အေမွာင္ ထဲက ထြက္လာခဲ့သည္။ ကုိယ္ဘယ္ေရာက္ ေနလဲဆုိတာလဲ ေသခ်ာ မသိ။ သိသလုိလုိေတာ့ ရွိသည္။ ဒါေပမယ့္ မသိခ်င္ေတာ့ မသိခ်င္ေယာင္သာ ေဆာင္လုိ႕ ေနမိသည္။ အခန္း တစ္ခုလုံးက ခပ္ေမွာင္ေမွာင္။ စားပြဲမွာ ထုိင္ေနသူ အၾကီးအကဲႏွင့္ သူ႕တပည့္မ်ား တ၀ုိက္တြင္သာ မီးထြန္း၍ ထားသည္။“ေဟ့ ရွိရင္ ထြက္ခဲ့ေလ။”လူေတြ ၾကားထဲမွာ ေယာင္လည္လည္ လုပ္ေနေသာပုံရိပ္ကုိ ျမင္ဟန္ မတူေသး။“ဘေလာက္ ေရးတယ္ဆုိ။”

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-33176870233691250852008-10-27T09:03:00.004+06:302008-10-27T09:13:12.898+06:30

က်ဳပ္ေရွ႕မွာ ျမစ္တစ္စင္း ျဖတ္စီးဆင္း ေနတယ္။ ကမ္းပါးေပၚမွာ ရပ္ရင္းနဲ႕ က်ဳပ္ေငးၾကည့္ေနမိတယ္။ ျမစ္ဟာ ျငိမ္ျငိမ္ေလး ျငိမ့္ျငိမ့္ေလး စီးေနေလရဲ႕။ ျမစ္ေရျပင္ေပၚမွာ စိမ္းစုိေနတဲ့ သစ္ပင္တစ္ခ်ဳိ႕ အရိပ္ေတြ၊ အရိပ္ေတြ….။ အုိ…. ျငိမ္းခ်မ္းလုိက္တာ….။ ဒီအခ်ိန္မွာ က်ဳပ္စိတ္ထဲ စိတ္ရုိင္းေတြ ၀င္လာတယ္။ ျမစ္ကို လႈိင္းတံပုိးေတြ ထန္လာေအာင္ အမိန္႕ေပးခ်င္လာတယ္။ က်ဳပ္စိတ္ေတြ ဆူေ၀လာတယ္။ က်ဳပ္ရဲ႕ ဆႏၵအတုိင္း ဘာမဆုိ ျဖစ္ရမယ္။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-27018900192056216802008-10-14T10:45:00.004+06:302008-10-14T11:04:25.362+06:30

သစ္ရြက္ေလး တစ္ရြက္ေၾကြတယ္…ပန္းေလး တစ္ပြင့္ပြင့္တယ္…ေလညွင္းေလး တစ္ခ်က္ သုတ္သြားတယ္…ရင္အုပ္ အနီေလးနဲ႕ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ ကုိေတြ႕တယ္…ဒါေတြအားလုံးဟာ ခ်စ္စရာခ်ည္း ပါပဲ။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ပတ္ပတ္လည္ သက္႐ွိ သက္မဲ့ ေလာက အရာမွန္သမွ်မွာ ခ်စ္တတ္ရင္ ခ်စ္စရာေတြခ်ည္း ပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ အခ်စ္ရဲ႕ ေရွ႕မွာ နာမ၀ိေသသန မ်ဳိးစုံ ပါလာတတ္တယ္။ထူးအိမ္သင္ ကေတာ့ အေၾကာင္းျပခ်က္မ်ား မလုိဘူးတဲ့။ စုိင္းထီးဆုိင္ ကေတာ့ ခ်စ္၍ စြန္႕သြားတဲ့

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-27110221381301254902008-09-26T08:50:00.008+06:302008-09-29T02:44:30.533+06:30

ပထမဆုံးဆုိတာ မေတြ႕ဖူးေသးတဲ့ အေတြ႕အၾကဳံတစ္ခုကုိ စမိတဲ့ အခ်ိန္ပါပဲ။ ေတြးၾကည့္မယ္ ဆုိရင္ ပထမဆုံးေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ ကေလးဘ၀မွာ မ်ားတာေပါ့။ ကၽြန္မ ငယ္ငယ္ကတည္းက ပုံေျပာ၀ါသနာ ပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ ပထမဆုံးတက္ရတဲ့ မူၾကဳိေက်ာင္းေလးမွာ ပထမဆုံး ခင္ခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမေလးကုိ ပထမဆုံး အၾကိမ္လိမ္ေတာ့ တာပဲ။ ပုံျပင္လုပ္ျပီး၊ ဇာတ္လမ္းဆင္ျပီး သူ႕ကုိ ပုံေျပာျပတာေလ။ သူကေတာ့ ပါးစပ္ေလး အေဟာင္းသားနဲ႕ အေကာင္းမွတ္ျပီး နားေထာင္

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-184456247933799212008-09-25T07:40:00.003+06:302008-09-29T02:16:31.444+06:30

ေအာက္ပါ အေျဖမ်ားမွ အေျဖမွန္တစ္ခုကို ေရြးပါ။ေမးခြန္းေအာက္တြင္ က၊ခ၊ဂ စသည္ျဖင့္ အေျဖမ်ားကုိ ေပးထားသည္။ စာေက်ေသာ သူ႕အတြက္ ေရြးရမည့္ အေျဖမွန္မွာ မခဲယဥ္းလွပါ။ အေျဖမွန္ အားလုံးကုိ သူေရြးခ်ယ္ႏုိင္ ခဲ့သည္။ ထုိအခ်ိန္တုန္းကေတာ့ ေရြးခ်ယ္ရတာဟာ လြယ္ကူလွေလျခင္း။xxxဒီႏုိင္ငံကုိ စေရာက္ကတည္းကဗ်ာ၊ ေရြးလုိက္ရတာ၊ ေရြးလုိက္ရတာ….။ လက္ဖက္ရည္ေလး တစ္ခြက္ ေသာက္ဖုိ႕ အေရး ဘာအနံ႕အရသာနဲ႕လည္း၊ အေအးလား အပူလားနဲ႕။ ရလာေတာ့လည္း ျ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-72281798008188226242008-09-17T08:33:00.005+06:302008-09-29T02:24:12.303+06:30

ျဖစ္တတ္ေသာ၊ ၾကားဖူးေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ၀တၳဳျဖစ္ေအာင္ ခ်ဲ႕ကား၍ ေရးပါသည္။xxxသူ႕ကုိ ေမေမက ေမြးဖြားခဲ့ေတာ့တုန္းက သားေလးတစ္ေယာက္ကုိ လုိခ်င္ေနခဲ့သည္ လုိ႕ဆုိၾကသည္။ ဘာေလးလဲ ဟုဆုိေတာ့ သမီးေလးဟု ေမြးေပးသည့္ ဆရာမက ဆုိလာသည္။ ေမြးေမြးျပီးခ်င္းပဲ စိတ္ဓာတ္က်သြားလုိက္တာ နီနီရယ္ဟု ေမေမက သူ႕အရင္းႏွီးဆုံး သူငယ္ခ်င္းကုိ အိမ္လာသည့္ အခါ တခါတရံ ေျပာျပေလ့ရွိသည္။ ငါးႏွစ္သမီး အရြယ္မွာ သူလုိက္ကာ ေနာက္မွနားေထာင္ရင္း၊ ၾ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-87454831622715369172008-09-08T07:36:00.006+06:302008-09-29T03:18:44.512+06:30

တစ္ေန႕အိပ္မေပ်ာ္လုိ႕ ေခါင္းထဲေရာက္လာတဲ့ ဇာတ္လမ္းေလး တစ္ခုပါ။ (အဲဒီေလာက္ ထိဘေလာက္ဂ္ ရူးပါတယ္။) ပုံရိပ္ကုိယ္တုိင္ ေကာ္ဖီၾကဳိက္ပါတယ္။ မပန္က တေန႕တုန္းဆီက မစားျဖစ္တဲ့ ေပါင္မုန္႕တစ္ခ်ပ္ရဲ႕ မာန ဆုိေတာ့ ပုံရိပ္ကလည္း မေသာက္ျဖစ္တဲ့ ေကာ္ဖီ ေပါ့။ ဒီစာကုိ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ တစိမ့္စိမ့္ေသာက္ရင္းနဲ႕ ေရးပါတယ္။xxxသူေကာ္ဖီကုိ ႏွစ္ႏွစ္ျခဳိက္ျခိဳက္ ေသာက္ျဖစ္တာ ၾကာျပီ။ အလယ္တန္း ေက်ာင္းသား ဘ၀ကတည္းက ျဖစ္မည္ ထင္သည္။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-607402505594107942008-08-27T12:28:00.006+06:302008-08-27T12:38:33.527+06:30

ျပႆနာသည္ လႈိင္တုိ႕ တတိယႏွစ္ကုန္ ကာနီးေလာက္မွာ စခဲ့သည္ဟု ဆုိရေပမည္။ “ေမာင္… ငါ ျမန္မာျပည္ျပန္ျပီး အလုပ္လုပ္မယ္လုိ႕ စဥ္းစားေနတယ္ သိလား။” လႈိင့္ကုိ အိပ္မက္မက္သူ တစ္ေယာက္လုိ သူလွည့္၍ ၾကည့္သည္။ “လႈိင္ရယ္… နင္က သိပ္စိတ္ကူးယဥ္ တာပဲေနာ္။ ဒီကေနပဲ လုပ္စမ္းပါ။ ျမန္မာျပည္ အတြက္လုပ္စရာေတြ အမ်ားၾကီး။” “ေမာင္ကလည္း… ဒီမွာ လုပ္ေနၾကတဲ့သူေတြက အမ်ားၾကီး။ ျမန္မာျပည္ျပန္တဲ့ သူက နည္းနည္းေလး။ အဲဒီေတာ့ လုိတဲ့

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-32232257993322239652008-08-25T11:19:00.002+06:302008-08-25T11:23:22.226+06:30

အမွာ ေအာက္ပါ ၀တၳဳတြင္ ပါ၀င္ေသာ ဇာတ္ေကာင္မ်ားသည္ ပုံရိပ္၏ စိတ္ကူးသက္သက္သာ ျဖစ္ပါသည္။ ျဖစ္တတ္ေသာ၊ ေတြးမိေသာ အေၾကာင္းအရာကုိ အေကာင္းအဆုိး မေ၀ဖန္လုိဘဲ အရွိကုိ အရွိအတိုင္း ခ်ျပလိုစိတ္သာ ရွိပါသည္။ တစုံတဦးကုိ ထိခုိက္မႈရွိပါက ၾကဳိတင္၍ အႏူးအညႊတ္ ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္။xxx တံခါးအဖြင့္မွာ ေလယာဥ္ကြင္း၏ ေအးစိမ့္ေသာ ေလကဆံပင္တုိ႕ကုိ တုိးေ၀ွ႕၍ သြားသည္။ ေလေအးစက္ေၾကာင့္ တကုိယ္လုံး ေအးသြားေသာ္လည္း ရင္ထဲမ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-73877986679385364082008-08-23T20:35:00.001+06:302008-08-23T20:39:46.236+06:30

ခုတေလာ အလုပ္က မ်ားတာမို႕ ညေန အိမ္ျပန္ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ေတြမွာလည္း လူကေတာ္ေတာ့္ကုိ ေမာေနပါျပီ။ ေရမိုးခ်ဳိး၊ စားစရာရွိတာ စားျပီးရင္ စာအုပ္တစ္အုပ္နဲ႕ ေကြးခ်င္စိတ္ကပဲ မ်ားေနပါတယ္။ ဒီလုိနဲ႕ တဖန္ေရာက္ခဲ့ ျပန္ပါျပီ ေသာၾကာေန႕ညကုိ။ ေသာၾကာေန႕ညေနေတြကုိ ပုံရိပ္ အၾကဳိက္ဆုံးပါပဲ။ ျမန္ဆန္လြန္းတဲ့ ေန႕ေတြ ေခတၱရပ္ဆိုင္းျပီး ေနာက္တေန႕မွာလည္း အလုပ္သြားစရာ မလုိတာမို႕ စိတ္လြတ္လက္လြတ္ ေနလုိ႕ရပါတယ္။ အဲဒါနဲ႕ စားခ်င္တာစားျ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-90540175748453406572008-07-31T10:09:00.002+06:302008-07-31T10:13:12.853+06:30

တံခါးအဖြင့္မွာ အရာရာသည္ တိတ္ဆိတ္လ်က္။ အားလုံးေနသား တက်ရွိေနေသာ အိမ္ကုိ ေ၀့ကာၾကည့္ရင္း ဒီေန႕ညေန ဘာစားရပါ့ဟု အေစာတလ်င္ ေတြးမိသည္။ တၾကဳတ္ၾကဳတ္ႏွင့္ ဆာလွျပီ ျဖစ္ေသာ ဗုိက္ကုိ ေရတစ္ခြက္ႏွင့္ ႏွစ္သိမ့္ရင္း ေရခဲေသတၱာကုိ ဖြင့္သည္။ ဗီရုိမ်ားကုိ ဖြင့္သည္။ တေန႕က လူၾကဳံပုိ႕လုိက္ေသာ ငါးပိေၾကာ္ တစ္ထုပ္က ေရခဲေသတၱာထဲမွာ ဆီမ်ားခဲကာ လဲေလ်ာင္းလ်က္။ ထမင္းအုိးထဲမွာ ထမင္းၾကမ္း တခ်ဳိ႕က်န္ေသးသည္။ ဟန္မေဆာင္ႏုိင္ေတာ့ဘဲ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-19419658965228786632008-07-21T08:43:00.007+06:302008-07-21T10:13:14.877+06:30

“အိပ္မေပ်ာ္တဲ့ ညတုိင္း အေတြးမ်ားလည္း အိမ္ျပန္ခ်င္တဲ့ အလြမ္းေတြပဲ….” သူသီခ်င္းကုိ အသံမၾကား ရေတာ့တဲ့ အထိ တုိးပစ္လုိက္သည္။ အိမ္ျပန္ခ်င္တဲ့ အလြမ္းေတြ တဲ့။ အိမ္… အိမ္ဆုိတာကုိ သူလြမ္းပါေသး သလား။ မရွိေတာ့တဲ့ အရာတစ္ခုကုိ လြမ္းလုိ႕ ရပါသလား။ ဒါမွမဟုတ္ မရွိေတာ့သည့္ အရာတစ္ခု မုိ႕ပဲ လြမ္းလာေလသလား။ သူလြန္ခဲ့ေသာ ဆယ္စုႏွစ္ အတြင္း အိမ္မ်ားစြာ ေျပာင္းခဲ့ရသည္။ ပထမဆုံး အိမ္က အိမ္ မျမည္လွသည့္ အခန္းက်ဥ္းေလး တစ္ခု။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-52079024995549199732008-07-19T08:43:00.002+06:302008-07-19T08:48:16.171+06:30

ဆားခ်က္သည္ဟု မထင္ေစလုိပါ။ ပုံရိပ္တစ္ေယာက္ကေတာ့ ငပ်င္းပဲဟုလည္း မထင္ေစလုိပါ။ (ပ်င္းတာေတာ့ ပ်င္းတာေပါ့ေလ။) အာဇာနည္ေန႕ေရာက္ ျပီမုိ႕ တခုခုတင္ခ်င္ လွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရးရင္လည္း ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္က ေရးခဲ့တဲ့ စာေလာက္ စိတ္ေက်နပ္မွာ မဟုတ္တဲ့ အတြက္ ျပီးခဲ့တဲ့ႏွစ္ကစာ ကုိပဲ ျပန္လည္ဆန္းသစ္ ပါရေစ။ ဖတ္ျပီးတဲ့ ဘေလာက္ဂါ သူငယ္ခ်င္းမ်ားေရ... ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ဒါျပီးရင္ အသစ္တင္ပါ့မယ္။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-71664615168390718632008-06-11T08:53:00.002+06:302008-06-11T08:57:44.640+06:30

သူငယ္ငယ္က အစားအေသာက္ေကၽြး ရခက္လွသည္ဟု အေမက ၿငီးျငဴဖူးသည္။ ထမင္းစစားတတ္ ကာစက ထမင္းေကၽြးလွ်င္ ေလွ်ာက္၍ ေျပးသည္။ ပါးစပ္ထဲေရာက္ လာေသာ ထမင္းလုတ္ကုိ ေထြးပစ္တတ္သည္တဲ့။ သူမစားစားေအာင္ အေမက ၾကံဖန္၍ ေကၽြးရတတ္သည္တဲ့။ အသားအမ်ဳိးမ်ဳိးကုိ ေၾကာ္၍တမ်ဳိး၊ ေလွာ္၍ တမ်ဳိး မရုိးရေအာင္ လုပ္ေကၽြးရွာသည္။ ထုိအခ်ိန္က ဆန္ေစ်းဆီေစ်းမွာ အခုေလာက္ မတက္ေသး။ သူဆယ္ေက်ာ္သက္ အရြယ္ေရာက္ေတာ့ အေမက တမ်ဳိးေျပာင္း၍ ၿငီးသည္။ စားလြန္လြ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-83836018160874641862008-05-12T06:37:00.001+06:302008-05-12T06:40:13.967+06:30

မုန္တုိင္းေၾကာင့္ ထိခုိက္ၾကရသူမ်ား အားလုံးသုိ႔......မုန္တုိင္း….. အရုိင္းဆင္ကာ နာနာျပင္းျပင္း ထင္းထင္းျပက္ျပက္ နင္းခတ္ရက္သည္။ ျပားအိမ္၀ပ္၀ပ္ ငုိသံေအာ္သံ ဆူညံလြင့္ပါး ထုိးထြက္ၾကားသည္။ အပ်က္အစီး ထီးထီးမက်န္ ခ်ဳံးခ်ဳံးဘ၀ ျခြတ္ျခဳံက်ကာ ၾကာခဲ့ျပီေလ……… ၾကာေလျပီပဲ လွ်ပ္တျပက္လား… တသက္မက ေတာ့ျပီလား….။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-14212248017169883062008-03-21T08:28:00.006+06:302008-03-21T08:49:49.532+06:30

ေနရာ။ ။ အိမ္ခန္းတစ္ခန္း အခ်ိန္။ ။နံနက္ရွစ္နာရီခန္႕ ‘တီ…တီ…တီ’ သူအိပ္ခ်င္မူးတူးႏွင့္ ဖုန္းကုိ ေကာက္ကုိင္လုိက္သည္။ ျပန္ခ်မလုိ႕ စဥ္းစားျပီးမွ ညီမေလးဆီမွ ဖုန္းျဖစ္ႏုိင္မွန္း ေတြးမိျပန္သည္။ ထင္သည့္ အတုိင္း ညီမေလးနံပါတ္။ ‘ေအး…အငယ္မ။ ေျပာ…’ ‘မမ…မမ…အင့္ ဟင့္…..’ ဖုန္းထဲမွ တဆင့္ငုိသံၾကားရ၍ သူအိပ္ခ်င္စိတ္ အားလုံးေျပသြားသည္။ ‘အငယ္မ….မငုိနဲ႕ေလ။ ဘာျဖစ္လုိ႕လဲ။ တိတ္…တိတ္…။ ဘာျဖစ္လဲ…။’ ခဏၾ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-80177260508592878822008-03-05T09:52:00.002+06:302008-03-05T09:54:33.061+06:30

အားလုံးသိၾကတဲ့ အတုိင္း ပုံရိပ္တစ္ေယာက္ အသစ္မတင္တာ ၾကာေနျပီ။ အလုပ္ေတြမ်ားလုိ႕ပါလုိ႕ ဆုိခ်င္ေပမယ့္ အလုပ္မမ်ားေနတဲ့ အခါေရာ ဘာလုပ္ေနပါသလဲလုိ႕ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ေမးၾကည့္ပါတယ္။ အလုပ္အားတဲ့ အခါ စာေရးရတာထက္ လြယ္ကူတဲ့ အလုပ္ကုိ လုပ္ေနတာကုိး။ ဒါလည္း ထည့္ေျပာဦးမွေပါ့ေလလုိ႕ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ဆုံးမမိပါတယ္။ စာဖတ္ရတာက စာေရးရတာထက္ လြယ္တယ္ မဟုတ္လား။ သူတပါး ဖန္တီးထားတဲ့ အရာကုိ ခံစားနားလည္ ရတာက ကုိယ္ကုိယ္တုိင္

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-68118046375747071142008-01-28T07:32:00.000+06:302008-01-28T08:20:00.987+06:30

Van Gogh's Room at Arlesသူ႕အိမ္မွာ ျပတင္းေပါက္ေတြသာ မရွိဘူးဆုိလွ်င္ အိမ္ထဲသို႔ ျပန္ၾကည့္ျဖစ္လိမ့္မည္ မဟုတ္ပါ။ ျပတင္းေပါက္မ်ားကုိ သူႏွစ္သက္ပါသည္။ ငယ္ငယ္က ေနဖူးေသာ အိမ္တုိင္းမွာ ျပတင္းေပါက္မ်ားစြာ ပါသည့္အတြက္ ေမေမ့ကုိ ေက်းဇူးတင္ရပါလိမ့္မည္။ ေမေမသည္ သူ႕နည္းတူ ျပတင္းမ်ားစြာ ပါေသာအိမ္ကုိသာ ေရြးခ်ယ္ခဲ့သည္ခ်ည္း။ ေလ၀င္ေလထြက္ ေကာင္းေသာ၊ လင္းက်င္းေသာ၊ ေမွာင္ရိပ္မ်ား နည္းေသာ အိမ္မ်ဳိးတြင္သာ သူေနခဲ့ဖူးသည္။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-9144370473423245792008-01-16T08:12:00.000+06:302008-01-16T08:13:29.113+06:30

အပင္မ်ားကို ၾကည့္၍ ကၽြန္မ ရူးဖူးပါသည္။ တမ်ဳိးမထင္ေစ လုိပါ။ စာအုပ္ရူး ရူးၾကသလုိ၊ ပန္းခ်ီရူး ရူးၾကသလို ကၽြန္မလည္း အပင္ရူးရူးဖူး ပါသည္။ ေျမပေဒသာကၽြန္းတြင္ ႏွစ္တုိင္း လုိလို ႐ွိတတ္ေသာ ပန္းျပပြဲ သြားတုိင္း ကၽြန္မ ႏွင္းဆီပင္မ်ားကုိ အလြန္အမင္း လုိခ်င္ခဲ့ဖူးသည္။ ေမေမ့ကုိ ပူဆာေတာ့ ေမေမက ႏွင္းဆီပင္ဆိုတာ စုိက္ရခက္တယ္၊ ၀ယ္ျပီး မၾကာခင္ ေသမွာပဲ ဟုကန္႕ကြက္ခဲ့သည္။ ေနာက္ေတာ့ ေက်ာက္ႏွင္းဆီ ဆုိလား၊

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-36701375990453791092007-11-15T20:21:00.000+06:302008-01-28T07:40:55.695+06:30

သူပန္းခ်ီ ဆြဲခ်င္သည္မွာ ၾကာျပီ။ ေနေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ယွက္ျဖာေနေသာ နံနက္ခင္းတစ္ခုကုိ ျမင္တုန္းက တခါ။ ၾကည့္ေလရာမွာ မသဲကြဲေလာက္ေအာင္ ျမဴေတြဆုိင္းေနေသာ နံနက္ေစာေစာက တခါ။ ရင္အုပ္နီနီနဲ႕ ငွက္ကေလးတစ္ေကာင္ကုိ သစ္ကုိင္းေပၚမွာ အမွတ္တမဲ့ေတြ႕လုိက္စဥ္က သူ႕အေမြးအေတာင္ေတြဟာ သိပ္ကုိႏူးညံ့မွာပဲရယ္လုိ႕ မွန္းမွန္းဆဆေတြးမိတုန္းက တခါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခါေတြ အားလုံးမွာ သူ႕ရဲ႕ေနာက္ကုိ အခ်ိန္က လုိက္ေနေလရဲ႕။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-86586827737475645922007-10-04T18:35:00.000+06:302007-10-04T18:37:25.452+06:30

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-650058552914935802007-09-30T22:43:00.000+06:302007-09-30T22:48:37.593+06:30

ပုထုဇဥ္ ဘေလာက္မွ ကူးယူေဖာ္ျပခ်က္ဒီဗီဘီမွာ စစ္ဘက္ အရပ္ဘက္ သုေတသီ ကို၀င္းမင္းႏွင့္ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းခန္းကို ကၽြန္ေတာ္ နားေထာင္လိုက္ရပါတယ္။ ကို၀င္းမင္းက ငိုသံပါႀကီးနဲ႔ တပ္မေတာ္ကို ေတာင္းဆိုသြားတာ၊ တပ္မေတာ္ကို ကိုယ့္အနာဂတ္ကိုယ္ ၾကည့္ဖို႔ ေတာင္းပန္သြားတာ ၾကားလိုက္ရပါတယ္။ ဒီအင္တာဗ်ဴးကို နားေထာင္ၿပီး အားလံုးလည္း ၾကားသင့္တယ္ထင္တာနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ၾကားသလို ႐ိုက္ၿပီး တင္လိုက္ပါတယ္။ အမွန္ပဲဗ်ာ၊ ဒီအခ်ိန္မွာ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-35589981851690373932007-09-26T08:49:00.000+06:302007-09-26T08:52:14.011+06:30

ဆံုဆည္းရာ ဘေလာဂ့္မဇၥ်ိမ breaking newsဒီဗြီဘီစိန္ခလုတ္ဘေလာဂ့္

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-87636977408397645202007-09-18T11:14:00.000+06:302007-09-18T11:21:33.909+06:30

မေလးမက tag လုပ္လာတဲ့ ေမြးရပ္ေျမ ေခါင္းစဥ္နဲ႕ ပုိ႔စ္ပါ။ အေမကေတာ့ အခုေရးထားခဲ့တဲ့ ေနရာမွန္သမွ်မွာ ေမြးတယ္ဆုိရင္ ရဟတ္ယာဥ္စီးျပီး ေမြးတာပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ ပုံရိပ္ရဲ႕ ေမြးရပ္ေျမက ျမန္မာျပည္။ အဲဒီေတာ့ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အရိပ္ေတြကုိ ဖမး္ျပီး ေရးလုိက္ပါတယ္။ …………………………… “ပန္းဆုိးတန္း၊ လမ္းသုံးဆယ္ … ၊ေလးဆယ့္ေျခာက္… လမ္းငါးဆယ္… ပုဇြန္ေတာင္… သာေကတ …..” “အကိုၾကီးတုိ႕ အစ္မၾကီးတုိ႕ရယ္… သနားၾကပ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-41305216452124422972007-09-13T19:51:00.000+06:302007-09-15T22:19:42.208+06:30

၀န္ခံခ်က္။ ။ဒီစိတ္ကူးနဲ႕ ေရးတဲ့စာကုိ ဆရာမဂ်ဴးရဲ႕ ပင္လယ္ႏွင့္တူေသာ မိန္းမမ်ား စာအုပ္မွ ေဒၚေငြအိမ္ ေနရာမွ ခံစားျပီး ေရးပါတယ္။ ႏွစ္ေတြၾကာလုိ႕ အေသးစိတ္ကုိ မမွတ္မိေတာ့ပါ။ အေၾကာင္း မတိုက္ဆုိင္လုိ႕ ခြင့္လည္း မေတာင္းႏုိင္ ခဲ့ပါ။ ဆရာမ ခြင့္လႊတ္ႏိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ စြန္႕လႊတ္ရဲတဲ့ သတိၱအျပည့္ ႐ွိတဲ့ အေမေတြ၊ ကုိယ္ခ်စ္တဲ့သူကုိ စြန္႕ရဲျပီး ပါရမီျဖည့္ႏုိင္သူေတြကုိ ရည္စူးျပီး ေရးပါတယ္။ …………………………………………………………………

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-22932357083623747742007-09-08T11:08:00.001+06:302007-09-08T11:28:42.213+06:30

ေရးေနတဲ့ ၀တၳဳေလးကုိ အဆုံးသတ္လုိက္ျပီ ဆုိေတာ့ ဘာေရးရမလဲလုိ႕ ပုံရိပ္စဥ္းစား ေနတုန္း ကုိနတ္ဆုိးက tag ထားပါလားလုိ႕ သတိရသြားေတာ့ တင္စရာေလးေတာ့ ရျပီဟ ဆုိျပီး ၀မ္းသာသြားတယ္။ မေလးကလည္း ေရးခ်င္ေရးပါလားလုိ႕ ေျပာဖူးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အၾကဳိက္ဆုံး ငါးခုအေၾကာင္း ေရးျပီေနာ္….။ ၁) သားၾကီးလာရင္ (ေရးရင္းကေန မေမွ်ာ္လင့္တဲ့ ပုံစံတစ္ခုနဲ႕ ကုိယ့္ဟာကုိယ္ သေဘာက်သြားတဲ့စာတစ္ပုဒ္) ၂) အေျခခံလုိ အပ္ခ်က္္(စိတ္ထဲမွာ ႐

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-48830264790026983932007-09-07T18:50:00.000+06:302007-09-08T22:31:35.564+06:30

“ရွင္….ျပန္မလာေသးဘူးလား။ ဟုတ္တယ္။ ဒီေန႕ အခ်ိန္ေစ့မယ္။ ဟုတ္ျပီ။ ျပန္လာရင္ ကၽြန္မကုိ ဖုန္းေခၚလုိက္။” ပုံရိပ္၏ စာေရးဆရာမ ဘ၀ကုိ ခဏယူသြားသူ ကအခ်ိန္မီ ျပန္မေရာက္လာ။ သူေရာက္ မလာမခ်င္း ယခုကေလး ဘ၀မွာပင္ ဆက္၍ ေနရဦးမည္။ ဆက္ေနေနစဥ္ ကာလအတြင္းမွာ ေကာင္ေလး၏ ေမြးေန႕ပြဲ လုပ္လုိက္ေသးသည္။ ေကာင္ေလး အလြန္ၾကဳိက္ေသာ game ထဲမွ အရုပ္မ်ားကုိ လက္ေဆာင္ေပးၾကသည္။ (ဘာမွန္းလဲ မသိဘူး။) “Happy Birthday to you…” ဟူေသာ သီခ်

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-64159446255354317512007-09-04T02:48:00.000+06:302007-09-04T02:59:14.259+06:30

BlogDay အတြက္ မေလး ကတက္ထားေပမယ့္ မအားလုိ႕ အခုမွပဲ တင္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ စိတ္မ႐ွိပါနဲ႕ မေလးေရ။ ဘာမွလည္း မေရးတတ္တဲ့ အတြက္ စိတ္ထဲေပၚလာတဲ့ ပုံရိပ္ကေလး တစ္ခုကို paint နဲ႕ဆြဲျပီး အၾကမ္းထည္ အတုိင္း တင္လုိက္ပါတယ္။ ပုံရိပ္ကေတာ့ ကုိယ့္အဓိပၸာယ္နဲ႕ ကုိယ္ဆြဲထား တာပါ။ ၾကည့္တဲ့သူကလည္း ကုိယ့္စိတ္ကူးနဲ႕ကုိယ္ ေတြးဆယူႏုိင္ပါေစ။ ဘာၾကီးမွန္းလဲ မသိဘူးလို႕လဲ ထင္ခ်င္ထင္မွာေပါ့။ Blog ေရးျခင္းနဲ႕ ပတ္သက္လုိ႕ ကေတာ့ အမ်ားၾ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-22730568490724424412007-09-03T23:12:00.000+06:302007-09-03T23:17:01.808+06:30

တီ..တီ။ ခါးၾကားထဲမွ ျမည္လာေသာဖုန္းကုိ ေကာက္ၾကည့္လုိက္သည္။ “ဟယ္လုိ..။ ႐ွင္…ဘယ္လုိ။ ေရာင္းမယ့္လူ မ႐ွိလုိ႕…။ မျဖစ္ဘူးေလ။ ကၽြန္မ မန္ေနဂ်ာႏွင့္ လာေတြ႕ ပါရေစ။ ဟုတ္ျပီ..။ ဘယ္ေတာ့လဲ။ ေနာက္ေလးရက္ ၾကာရင္ေနာ္။ ေကာင္းျပီ။” ယမမင္းထံတြင္ ဘ၀ေရာင္းခ်င္သူမ်ား ျပတ္လပ္ေန၏။ ေလာေလာဆယ္တြင္ ဘ၀ေရာင္းခ်င္မည့္သူ မ႐ွိလွ်င္ ပုံရိပ္လက္ရွိ စာေရးဆရာမ ဘ၀မွ ခြာ၍မရ။ မန္ေနဂ်ာႏွင့္ေတြ႕ျပီး စကားေျပာဖုိ႕ရန္မွာ ရက္ခ်ိန္းခ်က္ခ်င္း

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-23653423746291099122007-08-28T19:13:00.000+06:302007-08-28T19:20:50.555+06:30

အိပ္ရာေပၚမွ အလူးအလဲ ထလုိက္သည္။ ပုံရိပ္အိပ္ခန္းႏွင့္ မတူေသာ အိပ္ခန္းတစ္ခု။ အိပ္ခ်င္မူးတူး ႏွင့္လုိက္ၾကည့္သည္။ အင္…ဘယ္ေရာက္ေနပါလိမ့္။ computer စသလုိ အသံေလး သဲ့သဲ့ၾကားရသည္။ “သမီးေရ… ထေတာ့။ ဒီေန႕ ဘာလုပ္စရာ၊ ဘယ္သြားစရာ ႐ွိေသးလဲ။” အမ်ဳိးသမီးၾကီးတစ္ဦး အခန္းထဲ ၀င္လာသည္။ “ဟုိ… computer…” “ဟုိမွာေလ… ညည္း computer။ က်ဳပ္ဘာမွ မလုပ္ပါဘူး။ ကဲ အေမ ထမင္းေၾကာ္ထားတယ္။” ေျပာေျပာဆိုဆုိႏွင့္ အမ်ဳိးသမီးၾကီးက

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-73430591618861206532007-08-24T19:24:00.000+06:302007-08-27T05:51:43.432+06:30

ေနာက္တစ္ေနရာမွာ တန္းစီေနေသာ လူတစ္စု။ လူတန္းၾကီးက ႐ွည္လြန္းေနသည္။ ဘာေတြမ်ား အလကားေပး ေနပါလိမ့္ဟု ပုံရိပ္တစ္ေယာက္ စာမ်ားကုိ လုိက္၍ဖတ္သည္။ “ဘ၀မ်ား ေရာင္းရန္႐ွိသည္” ဘုရား….ဘုရား….။ ဘယ္လုိပါလိမ့္ဟု ပုံရိပ္ေတြးေတာရင္း မူႏွင့္စည္းကမ္းခ်က္မ်ား အက်ယ္တ၀င့္ ေရးထားေသာ သင္ပုန္းေ႐ွ႕မွာ ရပ္၍ဖတ္ရ ျပန္၏။ ယမမင္းအင္န္ဆန္းစ္ ေကာ္ပုိေရး႐ွင္းမွ ၾကီးမွဴးေသာ ဘ၀ေရာင္း၀ယ္ျခင္း။ ၁) မည္သူမဆုိ မိမိဘ၀ကုိ ေရာင္း၀ယ္ႏုိ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-36591812382490212922007-08-23T11:08:00.000+06:302007-08-24T19:30:32.775+06:30

“ေလာကေစ်း” (World Mart) မီးေရာင္မ်ား ထိန္လင္းေနေသာ ဆုိင္းဘုတ္ၾကီးက ဆုိင္ႏွင့္အညီ ခမ္းနားလြန္းေနသည္။ ပုံရိပ္တစ္ေယာက္ ေၾကာက္ဆုတ္ဆုတ္ႏွင့္ ဆုိင္ထဲကုိ ၀င္ခဲ့မိျပီ။ အ၀င္၀မွာ ရပ္ေနေသာ ေစ်းၾကဳိအမ်ဳိးသမီး ေခ်ာေခ်ာေလး ႏွစ္ေယာက္က ျပဳံးျပႏႈတ္ဆက္၍ နည္းနည္း အေၾကာက္ေျပသြား သေယာင္။ ထုိအမ်ဳိးသမီးေလး မ်ားက ပုံရိပ္ကုိ လက္ကမ္းစာေစာင္ေလးမ်ား ေ၀ေပးသည္။ ဘာပါလိမ့္ဟု ၾကည့္မိေတာ့ သူတုိ႕ဆိုင္၏ မူ၀ါဒ အေၾကာင္း။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-87337870617603337122007-08-20T11:32:00.000+06:302007-08-20T11:34:48.973+06:30

ခ်ိန္တာ ၾကာေတာ့ အားနာလာတာနဲ႕ ေနာက္ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္။ သဒၵါေတြ မွန္ခ်င္မွမွန္ ပါလိမ့္မယ္။ သည္းခံၾကပါ။ I can’t hear any commandNor even think of those glorious and prestigious things I was fighting forBut the grievous pain of the dying soldiersBut the tears of the inconsolable widowsAmidst the shower of bullets The blood stained flag pretends to be victorious and

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-5204554415709986842007-08-13T04:41:00.000+06:302007-08-13T04:43:03.652+06:30

မဆုံေတာ့မဲ့ ပစ္မွတ္တစ္ခုငါခ်ိန္ရြယ္ရင္းေတြေ၀ ေနမိျပန္တယ္။ျမွားရဲ႕ လားရာကုိငါမသိ။ဒါေပမယ့္ပစ္မွတ္ ကုိထိမွာလည္းစုိးရြံ႕မိတယ္။ ဘယ္ကုိ သြားမွာလဲ..ေလးတစ္လက္နဲ႕ျမွားတစ္စင္းရဲ႕ ရာဇ၀င္ငါမၾကားခ်င္လည္းျမွားတစ္စင္း လြတ္ထြက္သြားခဲ့ဲဲျပီ။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-16568125478731482682007-08-08T07:55:00.000+06:302007-08-08T10:59:15.728+06:30

ေနကခ်စ္ခ်စ္ေတာက္ ပူေနသည္။ ရာဘာဖိနပ္ ကေလးပင္ ေပ်ာ္က်ေတာ့မွာ လားဟုသူ ေပါက္ေပါက္႐ွာရွာ ေတြးမိသည္။ အခုလည္း ေပ်ာ္က်ေနသလုိ ပါပဲ။ တရိရိနဲ႕ ပါးလာေသာ ဖေနာင့္ေနရာကုိ ၾကည့္မိေတာ့ သူေျခကုိေတာင္ ဖြဖြ လွမ္းမိသည္။ အင္းေလ.. သူလည္း အနင္းခံရတာ ၾကာလွျပီကုိး။ လူရုပ္..အဲ.. ဖိနပ္ရုပ္ေတာင္ မေပၚခ်င္ေတာ့။ ေရွ႕မွာ အိမ္ကုိ လွမ္းျမင္ရျပီမုိ႕ သူေျခလွမ္း သြက္သြက္လွမ္းလုိက္သည္။ မိန္းမက ဘာဟင္းမ်ား ခ်က္ထားမွာပါလိမ့္။ အိမ္ေပၚ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-14538408190631950802007-08-05T11:37:00.000+06:302007-08-05T11:43:09.211+06:30

စိတ္တုိင္းက်ၾကီး မဟုတ္ေသာ္လည္း တင္လုိက္ပါဦးမယ္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္။ ပတ္၀န္းက်င္က သတ္မွတ္တာလားကုိယ္ဟာ တစ္ကယ္ပဲလားဘ၀ဆုိတာ ကုိယ္မပိုင္မွေတာ့လႊင့္ပစ္ လုိက္႐ုံေပါ့။ ေခါင္းမညိတ္ နဲ႕ေလမတန္ပါဘူးရခဲ့တဲ့ ဖလား အစုတ္တစ္လုံးေပးလုိက္ ရတာ၀ိညာဥ္ တစ္ေကာင္။ကုိယ္မသိ မွေတာ့ ေျမျမွဳပ္ပစ္ လုိက္မယ္အတၲ တစ္ေထာင္။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-80465930711406398382007-08-02T08:07:00.000+06:302007-08-02T08:09:41.320+06:30

ကြန္ျပဴတာ စာမ်က္ႏွာ ျဖဴျဖဴကုိ ေငးၾကည့္တာ ၾကာျပီပဲ။ ညာဘက္ေထာင့္က အခ်ိန္ကုိျပေနေသာ ဂဏန္းေတြကုိ ၾကည့္မိေတာ့ ညသန္းေခါင္ေက်ာ္ ေတာ့မည္။ ေရးစရာ ဘာမွမထြက္။ ေဒါသေတာ့ ထြက္လာသည္။ ေရးခ်င္ေသာ စိတ္က အလြန္ၾကီးစုိးေန ေသာ္လည္း ကုန္ၾကမ္းမရွိ။ မရွိေသာ အေၾကာင္းအရာကုိ စကားလုံးေတြနဲ႕ ေဖာ္ျပလုိ႕ ရပါသလား။ ကုိယ္ဘာေရးခ်င္မွန္း မသိဘဲနဲ႔ စာေရးလုိ႕ ရပါသလား။ စဥ္းစားလြန္းေတာ့ ဦးေႏွာက္ေတြ ပူလာသည္။ စိတ္အေျပာင္းအလဲ ျဖစ္ေအာင္

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-61507849561871176492007-07-30T09:46:00.000+06:302007-07-30T09:48:06.302+06:30

ည…လက တျခမ္းပဲ့ေနတယ္ဘယ္မွာ လဲကြယ္မင္းေျခရာအလင္းေရာင္ေတြအမ်ားၾကီး ေသာက္မိလုိ႕ကုိယ္ မအိပ္ႏုိင္ဘူး။ ၾကယ္ေတြကုိ ေရတြက္ေနရင္းအသက္ၾကီး သြားတာေတာင္မသိလုိက္ ပါလား။ ကုိယ့္ရင္ပတ္ေပၚေၾကြက်သြားတာၾကယ္တစ္စင္းလားႏွလုံးသား တစ္စုံလား ကုိယ့္လက္နဲ႕ ထိလုလုေကာင္းကင္ျပိဳက်ကုိယ္ လန္႕ႏုိး ခဲ့ျပီ။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-8276385959187247462007-07-28T07:07:00.000+06:302007-07-28T07:16:43.029+06:30

လမ္းကေလးတစ္ခု…စေလွ်ာက္လာေတာ့ ေမွာင္စျပဳျပီ။ေလတခ်က္ အသုတ္မွာ ကုိယ္အေႏြးထည္ ဇစ္ကုိဆြဲတင္ရင္း တင္းတင္းေစ့ထား မိသည္။ေမွာင္ရီပ်ဳိးေနေသာ ေကာင္းကင္ေအာက္မွာ ငွက္မ်ားအုပ္လုိက္ ပ်ံသြားေနၾကသည္။ တိတ္ဆိတ္ျခင္းရဲ႕ အသံက ဆူညံလြန္းေနသည္။ကုိယ့္ဖိနပ္ေအာက္ မွာျပားသြားၾကေသာ ျမက္ပင္မ်ားကုိ ကုိယ္မသနားမိ။ မုိးကုပ္စက္၀ုိင္းေအာက္သုိ႕ ေနလုံးၾကီး၀င္သြား သည္ကုိ ကုိယ္ေငးၾကည့္ေနမိသည္။ပင္လယ္ေအာက္သုိ႕ ငုပ္လွ်

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-55735778884546313212007-07-25T19:43:00.000+06:302007-07-25T19:48:51.188+06:30

ပုံရိပ္ တစ္ေယာက္ ဘေလာ့ဂ္မေရးတာ ၾကာလုိ႔ မေရးတတ္ေတာ့ ပါ။ အ႐ွိန္ယူေန ပါသည္။ သည္းခံျပီး ေစာင့္ဖတ္ၾကတဲ့ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္း မ်ားေရ... ေစာင့္လက္စ နဲ႕ဆက္ေစာင့္ၾကပါေနာ္။ ေနာက္ႏွစ္ရက္ သံုးရက္ေလာက္.... :D

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-24377462974139396482007-07-16T06:55:00.000+06:302007-07-16T07:10:22.043+06:30

တလြင့္လြင့္လွ်င္လက္ျဖင့္ေျခြႏွယ္ပန္းေတေလတုိ႔လမ္းမွာေၾကြ။ ရယ္ေမာရက္စက္သက္သက္မညွာနင္းရက္ကာပင္ၾကင္နာမဲ့စမ္းပန္းေျခြေလ။ ပင္ထက္ျမင့္စံကုိပန္းမာန္တုိ႕ခုေတာ့ဘယ့္ႏွယ္ပင္ေျခရင္းသက္ဟက္ဟက္ရယ္ေမာေလၾကမ္းေျပာခဲ့။ ပန္းတုိ႔မငုိျဖည္းျဖည္းသံခ်ဳိေအးေအးဆုိသည္…ေျမဆီကုိစားေျမသားနဲ႔ဆက္ကုိယ့္အသက္ဟာေျမ႕ထံမွာမုိ႔သခင့္ရင္ထက္ကုိယ္ေမွးစက္မည္ခက္္ရိပ္ခုိနားေၾကြပြင့္မ်ားႏွင့္။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-80283757176052057392007-07-15T09:31:00.000+06:302007-07-15T09:39:09.591+06:30

မဂ်စ္ရဲ႕ ႏႈိးေဆာ္မႈနဲ႔ ဆံပင္ဆုိးၾကမယ္ ဆုိတဲ့ Blogger ေမာင္ႏွမမ်ား နဲ႔ မဂ်စ္အတြက္ "ဆံပင္ဆုိးၾကသူမ်ား"

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-91058368824932367932007-07-11T10:39:00.000+06:302007-07-11T10:46:14.831+06:30

မုိးတစိမ့္စိမ့္။ ဂ်ဴလုိင္မိုးသည္ စဲခဲလွေခ်၏။ ၀ရန္တာမွာ ရပ္ေနေသာ ကေလးငယ္သည္ မုိးစက္ကေလးမ်ားကုိ ေငးစိုက္ၾကည့္ေနသည္။ သူ႕အတြက္ေတာ့ မုိးစက္ကေလး မ်ား ခုန္ဆင္းလာပုံမွာ ေပ်ာ္စရာ။ အိမ္ေ႐ွ႕ ၀ရန္တာမွာ ခါတုိင္းႏွင့္ မတူေသာ အရာတစ္ခု႐ွိသည္ကုိ သူသတိမူမိျပီ။ ၀ါးလုးံ႐ွည္ တစ္ေခ်ာင္း၏ အလယ္တြင္ ခ်ည္ေႏွာင္ထားေသာ အလံတစ္ခု။ ေမေမခ်ည္ထားတာ ထင္တယ္။ မုိးစို ေနေသာ သံမံတလင္းေပၚ သူေျခခ်ကာ အလံကုိ အနားတုိး၍ ၾကည့္သည္။ ေမေမက

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-4671230453984390392007-07-04T09:08:00.000+06:302007-07-04T09:18:10.114+06:30

ျပတင္းေပါက္ မွေနေရာင္ တခ်ဳိ႕ တုိး၀င္လာသည္။ မနက္တစ္ခု လင္းျပန္ေလျပီ။ အလုပ္သြား ရျပန္ေပဦး ေပမည္။ သာသာတုိက္ေနေသာ ေလႏွင့္ လြင့္ေနေသာ ခန္းဆီးၾကားမွ ကုိယ့္အခန္းေဘး ႐ွိသစ္ပင္ကုိ ျမင္ေနရသည္။ ငွက္နီေလး တစ္ေကာင္ သစ္ပင္ေပၚမွာ နားေနသည္။ ေခါင္းကုိ ငဲ့လုိက္၊ အျမီးကုိ ရမ္းလုိက္ႏွင့္။ က်ီက်ီက်ာက်ာ ေအာ္ေနေသာ ငွက္သံေလးမ်ား နားေထာင္ရင္း ႏႈိးလာရသည္ကုိ ကုိယ္သေဘာက်သည္။ ခဏေနေတာ့ အျငိမ္မေနႏိုင္ေသာ ငွက္ကေလး ထျပန္သြား၏။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-16023965750853681752007-06-30T10:03:00.000+06:302007-06-30T10:31:18.641+06:30

Paint နဲ႕ ပုံေတြဆြဲတဲ့ မပန္ကုိ အားက်လုိ႕။ ၾကြက္ကေလးကုိ အျမီးဆြဲျပီး ဆြဲထားတာ။ တိတ္ဆိတ္္တဲ့ေကာင္းကင္ေအာက္ငါတေယာက္တည္း။ ၾကယ္ေရာင္ေတြ တေရးႏုိးၾကီးစိုးတဲ့ အိပ္မက္။ အနႏၱ စၾကာ၀ဠာေရတြက္ရာ မကုန္ႏုိင္ခဲ့ႏႈိင္းယွဥ္ကာ ေ၀ခြဲမရ ငါ ….ျမဴမႈန္ပါပဲ။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-73622541730201889432007-06-28T06:45:00.000+06:302007-06-28T06:46:46.981+06:30

တစ္ေန႕သ၌ ကၽြႏု္ပ္ ပုံရိပ္သည္.…အဲဟုတ္ေပါင္။ မနက္ အလုပ္သြားရင္း လမ္းမွာေတြ႕တဲ့ အေၾကာင္းအရာေလး တစ္ခုပါ။ ေရးခ်င္တာ ေတြေလွ်ာက္ေရးထားတာ။ သည္းခံျပီး ဖတ္ၾကပါ။ တစ္ပင္ေပၚ၊ ႏွစ္ပင္တက္လက္လက္ထ၊ ရွဥ့္ညဳိညဳိသစ္ရိပ္မွာခုိ။ အျမီးတုိ တဖြားဖြားလႊားေက်ာ္ကာ၊ လမ္းေပၚလား ေလေတာ့ကားေအာက္ မွာျပား။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-20742710235035262242007-06-27T11:02:00.000+06:302007-06-27T11:06:46.610+06:30

ငယ္ငယ္က ဇာတ္ၾကီးဆယ္ဘြဲ႕ နားေထာင္ရင္း၊ ပုံျပင္အေနနဲ႕ ဖတ္ရင္း ေတြးမိတာေလးေတြ ျပန္ေရးထား တာပါ။ ခုေတာ့ မဟာဇနက ဇာတ္ေတာ္အေၾကာင္းပါ။ ေနာက္တစ္ပုဒ္လည္း ေရးမယ္လုိ႕ စိတ္ကူးထားတာ ႐ွိပါတယ္။ ကၽြန္မေရးတာ အမွားပါရင္ ျပင္ေပးႏုိင္ပါတယ္။-------------------------------------- “မဟာဇနက မင္းသားက ဘုရားေလာင္း ဘုန္း႐ွိတဲ့လူ ဆုိေတာ့ သူ႕ဇြဲကုိသေဘာက်ျပီး မဏိေမခလာ နတ္သမီးက လာကယ္ေရာ။” ထုိေနရာကုိ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-1264946706110111162007-06-24T11:15:00.000+06:302007-06-24T11:18:10.565+06:30

ကုိပုၾကီးနဲ႕ မပန္တုိ႕ေက်းဇူးေၾကာင့္ အရင္ေရးခဲ့တဲ့ အေဟာင္းေလးေတြ ျပန္ထုတ္ျပီး နည္းနည္းပါးပါး ျပဳျပင္လို္က္ပါတယ္။ အၾကံကုန္ေနတဲ့ ပုံရိပ္ဆားခ်က္နည္းေပါ့ ဟဲဟဲ..။ စကားေျပေတြ ကေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕အာေဘာ္ေတြေပါ့။ အမွားပါရင္ ခြင့္လႊတ္ပါ။ A Dream Within A Dream Take this kiss upon the brow!And, in parting from you now,Thus much let me avowYou are not wrong, who deemThat my days have been a dream;Yet if hope

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-19473687118889870102007-06-21T10:11:00.000+06:302007-06-21T10:23:52.667+06:30

ဒီစာကုိ ကၽြန္မေရး ထားျပီး စိတ္တုိင္းမက်လုိ႕ ခဏသိမ္းထား ေသးတာ။ ခုေတာ့ တင္စရာမ႐ွိ ေသးလုိ႕ ႐ွိသေလာက္နဲ႕ပဲ တင္လုိက္ျပီ။ ကၽြန္မ ေဒၚၾကည္ေအး ၏ကဗ်ာ ကုိ ခံစားနားလည္ မိသမွ် ေရးထားတာပါ။ စကားေျပမ်ား ကကၽြန္မရဲ႕ အာေဘာ္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ အမွားပါရင္ သည္းခံပါ။ ကဲ...ေရးျပီေနာ္။ ၂၀ ရာစုႏွစ္ အလြမ္းသစ္ အို…လမင္းျမ၀င္းလဲ့ရီ၊ ေငြမႈန္ျခည္သည္ၾကည္စင္္ဖန္ေရႊ၊ ပူေႏြးေ၀ငွေနမင္းေပးသည့္၊ ေရာင္ေျပးမွ်သာျပန္ဟပ္လာ

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-75745104131208862932007-06-17T05:44:00.000+06:302007-06-17T05:55:56.367+06:30

ေလသည္ ၾကမ္း႐ွ႐ွတုိက္၍ ေနသည္။ ေနေရာင္က ေပ်ာက္လုလု။ အေနာက္ဘက္ဆီမွ တိမ္တုိက္တုိ႕ အလိပ္လုိက္ တက္၍လာ ေနျပီ။ သဲဖုန္တို႕ ေ၀့လည္ေနေသာ ကတၱရာ လမ္းမၾကီးေပၚ ႐ွပ္တုိက္ေျပးလႊား ေနေသာေလကုိ မုိးမ်က္စိမိွတ္ ရင္း ခံယူလုိက္သည္။ မိုးနံ႕မုိးရိပ္ သင္းလုိ႕ပါလား။ တစ္ခါတုန္းက မုိးတုိ႕ဆရာမ ေျပာတာကုိ သတိရမိသည္။ ေလထဲမွာ ေရေငြ႕ေတြ ပါလာျပီဆုိ မုိးရြာေတာ့ မယ္တဲ့။ ေလထဲမွာ ေရေငြ႕တုိ႕ စိမ့္လုိ႕ ေအးလုိ႕။ အုိ…မုိးမွာထီးမွ ပါမလာပဲ။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-50009185106052268142007-06-13T09:11:00.000+06:302007-06-13T09:13:30.036+06:30

စားေသာက္႐ုံမွာ လူေတြလွ်ံ လုိ.ေနျပီ။ ကၽြန္မ ၀င္လာခ်ိန္ ေနာက္က်တာပဲ။ ေန.လည္စာ ၀ယ္ဖုိ. တစ္ဆုိင္ျပီး တစ္ဆုိင္ လုိက္ၾကည္.ေတာ့ ေနရာတုိင္းလုိလုိတြင္ လူတန္းက ႐ွည္လွသည္။ ကၽြန္မ တန္းစီရမည္. အလုပ္ကုိ စိတ္မ႐ွည္ႏုိင္ပါ။ လူအနည္းဆုံး ျဖစ္မည္. ေနရာလုိက္႐ွာယင္း “Vegan” ဟူေသာ စာလုံးကုိေတြ.လုိက္သည္။ ထုိစာလုံးကုိ စိတ္၀င္စားခဲ့တာ ၾကာပါျပီ။ ထုိဆုိင္းဘုတ္ ေအာက္တြင္လည္း လူအမ်ားၾကီး ႐ွိမေနပါ။ ထုိ.ေၾကာင့္

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-30676773835842377032007-06-11T01:28:00.000+06:302007-06-11T01:30:05.931+06:30

ျပီးခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြ ငါသတိမရ။ ေပ်ာ္ခဲ့တဲ့ ရယ္သံေတြ ငါမတမ္းတ။ ဆိုခဲ့ၾကတဲ့ သီခ်င္းေတြ ငါျပန္ဆုိမိလည္း ငါ…မလြမ္း။ အတူ႐ွိခဲ့တဲ့ အခ်ိန္မ်ားသာ ငါ ့အတြက္ အေရးၾကီး။ ဘာမ်ား တတ္ႏုိင္ဦးမွာလဲ…. အခ်ိန္ဆိုတာ သြားျပီးရင္ ေနာက္ျပန္ မၾကည့္တာ မင္းလည္း အသိ ငါလည္း သိသားပဲကြယ္…။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-22421433800203802132007-06-10T13:14:00.000+06:302007-06-10T13:34:21.363+06:30

ေလသည္ စိမ့္၍ေအးေနသည္။ ကြင္းေခါင္ေခါင္ကို ျဖတ္၍ဒုန္းစိုင္း ေျပးလာရေသာေၾကာင့္ထင့္၊ ေမာသံပါေနသည္။ ကၽြန္မ ကြင္းလယ္မွာ ရပ္လ်က္သား ျဖစ္ေနသည္။ ညာဘက္မွာ စပါးပင္ေတြ၊ ဘယ္ဘက္မွာလည္း စပါးပင္ေတြ။ ျမက္ခင္းျပင္ေပၚမွာ လူအခ်ဳိ. ေျပးလႊားကစား ေနၾကသည္။ သူတို.ေတြ ကၽြန္မ ဘာသာစကား မဟုတ္ေသာ စကားတစ္ခုကို ေျပာေနၾကသည္။ ကၽြန္မ အိမ္မဟုတ္ေသာ ေနရာတစ္ခုမွာ ႐ွိေနသည္။ ဒါေတြသည္ ကၽြန္မႏွင့္ မဆိုင္ပါ။ ျဖာက်ေနေသာ ေနေရာင္ျခည္ေတြႏွင့္

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4504040295614255296.post-85914725013684626422007-06-09T09:27:00.000+06:302007-06-09T09:52:49.978+06:30

အရာရာ မျမဲဒါကိုပဲငါ...စြဲေနေတာ့ျမဲဦးမွာလား ငါ ့အစြဲဒီလိုနဲ ့.....အနတၱ တစ္ခုအတၱအသြင္အသက္႐ွင္ ေနထိုင္ေနတယ္။

ပံုရိပ္ / Pon Yatenoreply@blogger.com2